Ποιος με πήρε στο λαιμό του

Γιατί στιχιώνω

 

Ήταν ένα χινοπωριάτικο δειλινό του χειμού όντας απάντησα το μακαρίτη το Μπσυχάρη (που δε γκαφκιότανε ποτές του πως ήτανε γαμπρός τού Ρενάνη) κι αρχίξαμε μιαν ατέλειωτη κουβέντα σχετικά με το παράνομά του.

            Του ’πα πως παράνομα τόνε λένε Πσυχάρη αντίς Κρυάρη αφού το ψύχος το λένε κρύο στη δημοτικιά μας. Ο μεγάλος μας ο δάσκαλος κατάλαβε από την κριτικάδα του πνευμάτου μου πως ήμουνα πλαζμένος για φκιαχτής (= ποιητής εκ του ποιώ = φκιάνω) και μου κράζει:

            -- Μπρε Άχτο γιατί δε φκιάνεις στίχοι; Εσύ μωρέ είσαι ο μελλούμενος τουργκένιεφ της Ελλάδας μας.

            Το καλοσυλλογίστηκα κι ήβρα πως είχε δίκιο ο μακαρίτης ο μεγάλος μας ο δάσκαλος κι έτσι με πήρε ο κατήφορος κι άρχεψα τα «Μουλκέικα ασιχτήρια» μου που ξεχωρίζουνε για την πορδίστικη (κλασική) λιτότη τους και τη φιλοσοφικότη του νοημάτου. Απαντέχω κιόλας να πάρω με δαύτα το βραβείο του Νόμπιλε που έφαγε στο Βόρειο Πόλο ζωντανόνε το συφοριασμένο το Μάλγκρημ.

            Ζωή σε λόγου σας το λοιπό.

 

ΑΧΘΟΣ ΑΡΟΥΡΗΣ

 

 

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 16 της Παπαρούνας. Αν και κάθε άλλο παρά καθαρευουσιάνος, ο Άχθος Αρούρης αντιπαθούσε τον Ψυχάρη, ή ίσως την εικόνα του Ψυχάρη. Δείτε σχετικά και το «άσεβο» ποίημα που έγραψε για τον θάνατό του.

 

Να σημειωθεί ότι στο περιοδικό γράφει «του Ρενάκη», όχι του Ρενάνη, αλλά το θεωρώ τυπογραφικό λάθος. Ο Ψυχάρης πράγματι είχε παντρευτεί την κόρη του Ρενάν.

 

Στην τελευταία παράγραφο υπάρχει λογοπαίγνιο με το βραβείο Νόμπελ και τον ιταλό εξερευνητή αεροπόρο Ουμπέρτο Νόμπιλε· πράγματι, σε μια αποστολή του που είχε αφήσει αίσθηση την εποχή εκείνη, η ομάδα του Νόμπιλε είχε αποκλειστεί επί εβδομάδες στον Βόρειο Πόλο και είχαν κυκλοφορήσει φήμες ότι σημειώθηκαν κρούσματα κανιβαλισμού.

 



Επιστροφή