Η έγνοια τ΄ αύριου

του Γλαύκου Αλιθέρση (1897-1965)

 

Του Γ.Σ. Οικονομίδη

 

Ότα στο γέρσιμο του ηλιού, ντύνουνται με γιοφύλι

τα γλυπτικά βουνά,

άθελα, κάποιος στοχασμός μ΄ ανοιγοκλιεί τα χείλη

και λέω σιγανά :

 

Μια Σφίγγα μπρος του υψώνεται, ορτόφτερη, ωιμένα

μ΄ αινίγματα φριχτά.

Πού να βρεθεί ο Οιδίποδας για να γλυτώσει εμένα

από την έγνοια τ΄ αύριου, που σκλάβο με κρατά;…

 

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 4, αρ. 39 (1918),  σ. 585.