Ρεβέκα

του Γλαύκου Αλιθέρση (1897-1965)

 

Σε μακαρίζ΄ ολόφυλλε κισσέ! τι ενώ είσαι πλασμένος

να σέρνεσαι κατάχαμα στη γης,

στο πλάι σου πάντα θα βρεθεί μια λεϊμονιά, ένας τοίχος

— ας είν΄ κι ερειπιασμένος —

να δώσει σου τ΄ ανέβασμα στα ύψη που ποθείς.

 

Τι γω ως τα τώρα μάταια, μια σπλαχνική γυναίκα,

δε μπόρεσα ωιμένανε να βρω

— για κάθε ιδέα, κάθε ψηλό σκοπό μου αποκούμπι —

να μου σταθεί μονάκριβη Ρεβέκα

κερνώντας με τ΄ αθάνατο της στάμνας της νερό…

 

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 4, αρ. 39 (1918),  σ. 585.