FAIR PLAY

          Tω φίλω Μ.Αν.

 

Πόσες χιλάδες ώρες πέρασαν με συνεδρίαση,

σ`αχτίδες, κόβες και κομματικούς πυρήνες,

στο τέλος πάθαμε χρονία νικοτινίαση

κι ο πονοκέφαλος ούτε περνούσε μ`ασπιρίνες.

 

Μάθαμε απ`όξω –βασικά- όλα τα προβλήματα

και την αναγκαιότητα της πάλης  

και γίναμε τα δακτυλοδειχτούμενα τα βλήματα

κρατώντας τον Μάρξ – Έγκελς υπό μάλης.

 

Μέρα τη μέρα θα `ρχονταν η Επανάσταση

και περιμένοντας πέρασαν τα χρόνια

κι όμως σ` το λέγαν οι γονείς σου « ας` τα συ

πάντα θα βρίσκονται στον κόσμο άλλα κωθώνια»

 

Πάντοτε ο καπιταλισμός βρίσκει περάσματα

και ξεπερνά τις δύσκολες τις κρίσεις.

Κι ένα πρωί : «Απαγορεύονται τa άσματα

και κοπιάστε στο τμήμα για ανακρίσεις».

 

Τώρα να σπάσεις δεν μπορείς πιa, σε χρωμάτισαν

και σ’ έχουν σαν τον ποντικό μέσα στη φάκα

και δεν ξεφεύγεις από του χαφιέ το μάτι σαν

συναναστρέφεσαι τον καθ`ένα μαλάκα.

 

...........................................................................................

 

Δεν άκουσες ποτέ τη μάνα σου την άγια

σ` ενοχλούσε και σένα το κατεστημένο,

δεν είδες γύρω σου χιλιάδες τα ναυάγια

δεν το χαμπάρισες πως το παιχνίδι ήταν στημένο.