Προς Ασημάκη Πανσέληνο


Νίκος Ασημάκη, Χαίρειν
έτσι πάσχισα ν' αρχίσω το παρόν, αλλά που νά' βρω
κάποια λέξη να ταιριάζει. Λέξη λήγουσα εις -έριν
δίχως νάναι τραβηγμένη κατά τρόπον προφανή
δίχως νάχει χάλι μαύρο
μα και δίχως να θυμίζει Καζαντζάκην ή Σεφέρην.
Νάμουν μπάρεμ απ' την Κύπρο, να κοτσάριζα το νυ
σ' όποια λέξη μού βολούσε: το πουγγίν και το κεμέριν,
το κουκίν και το ρεβύθιν, το ψωμίν και το μαχαίριν.

'Ετσι πάσχιζα ν' αρχίσω...
Και πασχίζων έχω γράψει τόσους στίχους. Τι να κάμω
τόσους στίχους, να τους σκίσω και να τους πετάξω χάμω;
Στα σκουπίδια τόσοι στίχοι; Τους πετάνε; Δώσε βάση.
Προτιμώ να συνεχίσω.
Κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.
<....>



Νοέμβριος 1971.






Επιστροφή