Τρία ποιήματα

του Θρασύβουλου Ζωιόπουλου,

μετέπειτα γνωστού

ως Στέφανου Δάφνη (1882-1947),

από τους «Αιωνίους Θρύλους» (1901)

 

- Η κοιμάμενη

- Η βουλιαγμένη χώρα

- Το φάντασμα

 

Η κοιμάμενη

 

Έγειρε κι αποκοιμήθη

κάτω απ΄ την τριανταφυλλιά

η ξανθή Βασιλοπούλα

η πανώρια κοπελιά

 

Κι αν περνούν από κοντά της

μάγοι με μαλλιά λευκά

δεν σαλεύει εκειά τα χείλη,

κι ονειρεύεται γλυκά.

 

Το ξανθό παιδί του ρήγα

που θε νάρθει έναν καιρό

απ΄ τη χώρα της Αγάπης

με τ΄ αθάνατο νερό!                  

 

Η βουλιαγμένη χώρα

 

Απ΄ τη χώρα των Ερώτων

απ΄ τη χώρα τη λευκή

πέρασε η οργή του ολέθρου

και η κατάρα η θεϊκή!...

 

Κι όπου τα κορμιά εσαλεύαν

από φρίκια ηδονικά

λίμνη τώρα είναι απλωμε΄νη

απαλά κι ερωτικά...

 

Και τ΄ αργά νερά κυλώντας

προς το ηλιόγερμα το ωχρό

έναν κόσμο νανουρίζει

νικημένο και νεκρό!...

 

Το φάντασμα

                                     

Κάτου στο όμορφο ακρογιάλι

πάλι ο Ίσκιος τριγυρνά!

Πέφτει γύρω η νύχτα η Μάγια

και το λογισμό πλανά!...

 

Και στην άκρια του πελάγου

κάνει αγνάντια να φανεί

ένα γλήγορο καράβι

με κατάλευκο πανί.

 

Και σηκώνει στο ακρογιάλι

ένα θρήνο, ένα δαρμό,

και δυο χέρια που κουνιώνται

με απερίγραφτον καημό!...

 

Ποικίλη Στοά, Τόμος 15 (1912), σ.18.