Τραγούδι τ' αργαλειού

Πέρνα, σαϊτα μου γοργή, με το ψιλό μετάξι,
νάρθει ο καλός μου τη Λαμπρή να βρει χρυσά ν' αλλάξει,
		Τάκου τάκου ο αργαλειός μου,
		τάκου κι έρχεται ο καλός μου.

Μαντήλι από το δάκρυσμα δεν τούμεινε στα ξένα.
Αρχοντοπούλες τον ζητούν κι αυτός πονεί για μένα.
		Τάκου τάκου στην αυλή μου,
		ώσπου νάρθει το πουλί μου.

Εγώ το φάδι θα γενώ κι εκείνος το στημόνι,
που να μπλεχτεί μες στο πανί και πια να μη γλυτώνει.
		Τάκου και σε λίγο φτάνει
		για φιλί και για στεφάνι.

Πέτα, σαϊτα μου γοργή, χτύπα, χρυσό μου χτένι,
η ατέλειωτη Σαρακοστή μερόνυχτο να γένει.
		Τάκου τάκου ο αργαλειός μου,
		τάκου κι έρχεται ο καλός μου.

[Από τη συλλογή Παλιοί σκοποί, 1909]

Επιστροφή