Γιώργος Φωτεινός, Τα χέρια μας

 

 

Τα χέρια μας

Αναβάλλεται η γιορτή μας για την άλλη αυγή

κι ίσως από μέρα σε μέρα για μετά το θάνατο.

Από τον ήλιο αν εξαρτιόταν δε θα μπορούσε να κρατηθεί

στον ουρανό ψηλά χωρίς να δύσει.

Είναι όμως απ’ τα χέρια μας. Αυτά μπορούν να γράψουν

μια μουσική, να συμφωνήσουνε σ’ ένα τραγούδι

χάρη να γίνουν ή να σκοτώσουν άνθρωπο.

Την ξέρουμε από παιδιά την δύναμη των χεριών μας

τότε που φτάναν δυο πετρούλες, να χτίσουμε τη χαρά

μια φλούδα καρυδιού, να ζήσουμε τη θάλασσα.

 

Είναι απ’ τα χέρια μας. Γι’ αυτό φιλώ

με τόση λαχτάρα παιδί μου τα δικά σου.

 

(Δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης», τ. 44, Αύγουστος 1958, σελ. 107)

Επιστροφή στην Ανθολογία ποιημάτων από την Επιθεώρηση Τέχνης
Αρχική σελίδα KEIMENA