Κώστας Κουλουφάκος, «Επίκαιρες εικόνες»

 

Τραγούδι των άνεργων

 

Πιάσαν τα χέρια μας σκουριά

Οι μέρες θρίβονται κομμάτια

Χάνονται αργά σφυρίζοντας

Οι ελπίδες μας σβηστά κεριά

Στης πολιτείας τα σκαλοπάτια

Γέρνει άψυχος ο ορίζοντας

 

Μόνο το ντέρτι ακάματο.

 

Λοξό το φως στις γειτονιές

Σκοντάφτει απάνω στους φεγγίτες

Και στα όνειρα τ’ αδιέξοδα

Ίσκιοι χυμούν απ’ τις γωνιές

Μ’ εφιαλτικούς ημεροδείχτες

Έξοδα, έξοδα, έξοδα…

 

Νά’ χα ένα μεροκάματο!

 

Πόλη μητριά, σ’ εφτά τροχούς

Μ’ εφτά κλειδιά και κατσαβίδια

Μας έλυσες τις κλείδωσες

Ξύρισες χρώματα κι αχούς

-Πρωινά και βράδια πάντοτε ίδια-

Κι όλες τις πόρτες κλείδωσες.

 

(Δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης», τ. 82, Οκτώβριος 1961, σελ. 275)

 

 

 

Επιστροφή στην Ανθολογία ποιημάτων από την Επιθεώρηση Τέχνης
Αρχική σελίδα KEIMENA