Π. Χ. Μάρκογλου, Ο γάντζος

 

Ο γάντζος

 

Του κάρφωσαν τον γάντζο στην καρδιά

και τον τραβούσαν.

 

Έσερνε μαζί του

ένα τοπίο κατάφυτο από αναμνήσεις

ερείπια από γυναίκες να κλαίνε,

να εκλιπαρούν.

 

Με τη γλώσσα σφιγμένη στα δόντια.

 

Οι άλλοι διεκδικούσαν το σώμα

                        στο διάβολο η ψυχή,

το σώμα είναι ιδιοκτησία τους,

του ξήλωναν την καρδιά

και τα μάτια.

 

Δεν αρνήθηκε τίποτε,

καμιά κατάφαση,

γιατί κάθε πράξη ή πιθανή χειρονομία τους

δικαίωνε την αγάπη του,

μεγάλωνε την οπτική του προσμέτρηση,

γύμνωνε το ανυπέρβλητο μεγαλείο των τιποτένιων.

 

(Δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης», τ. 128, Σεπτέμβριος 1965, σελ. 179)

 

Επιστροφή στην Ανθολογία ποιημάτων από την Επιθεώρηση Τέχνης
Αρχική σελίδα KEIMENA