Αγγελάκι

(σε τρεις εποχές)

του Φώτου Γιοφύλλη (1887-1981)

 

1

 

Στη σάλα μπήκε αστραφτερά τριανταφυλλένιο φως

που σκόρπισεν ολόχαρη κι ανάερη δροσιά,

κ΄ έλαμψε λαμπερόχρωμα. Κάποιος τρεμουλιαστός

πόθος σα να γεννήθηκε στο είναι μου βαθιά

 

Και μέσα μου σιγάναψε μία γλυκειά φωτιά

κείνο τ΄ ονειροθύμητο το τριανταφυλλάκι.

Κ΄ έσταξ΄ από τα μάτια μου μέσα εις την καρδιά

κατακλυσμός τριαντάφυλλα. – Αχ άστρινο αγγελάκι…

 

2

 

…Και τράβηξα. – Αχ, πάει πια κάθε ομορφιά στην πλάση

γω τόσβυσα το πέθανα το φως – αχ… - Έτσι πρέπει!

Και τράβηξα. – Και την πληγή πήγα να μου τη σκεπάσει

η λησμονιά. Της βρύσης της εγύρεψα τη σκέπη.

 

Και τράβηξα σερνάμενος στη βρύση, που μου τάζει

τη γιατριά, και ρούφηξα… Και η καρδιά μου ανάσανε.

Και, καθώς ήπια το νερό π΄ αδιάκοπα σταλάζει,

βάτοι φυτρώσαν μέσα μου και όλα τα σκεπάσανε…

 

3

 

Πάλε μπροστά μου άστραψε η πλανερή θωριά του

και η ψυχή μου αγροίκησε κάτι να της μιλεί.

Όσο κι αν με περδούκλωσε η λησμονιά, η ματιά του

αστραφτερά μού χάρισε μια γλυκοχαραυγή.

 

Ω! Να ξημέρωσε ξανά! Τριανταφυλλένιο φως

γύρω τριγύρω σκόρπισε το μαγικό αγγελάκι.

Και τώρα πια κακοκαιριές κι αγέρας δυνατός

δεν το ταράζουνε ποτέ τ΄ ωραίο μας καϊκάκι.-

 

Περιοδικό Νουμάς, τόμος 7, αρ. 326 (1909), σ. 7.