Φρεναπάτη

του Άριστου Καμπάνη (1883-1956)

 

Εδέχθηκες την άνοιξη με μίαν ανατριχίλα

θρησκευτική στο εγώ σου,

τα χελιδόνια εφάνηκαν· στα νέα των δέντρων φύλλα

παίζει το φως με τις σταλιές της αυγινής της δρόσου.

 

Άδραξε με το βλέμμα σου τα οράματα που εμπρός σου

λεν το τραγούδι της ζωής. Τη βίλλα

πλάι στο ποτάμι, το βουνό από πίσω. Μια οσμή από χωματίλα

ανάδωκεν η μουσκεμένη γη. Απλώσου

 

Κ΄ εσύ σαν άρωμα στην εαρινή μέθη

ανθού πνοή, πουλιού κελάδημα γενού,

και πε στη φρεναπάτη του : Η χαρά μου εξαναβρέθη.

 

Και πίστεψέ το. Όλος εσύ μ΄ απέραντη χαρά.

Η άνοιξις ας δώσει στα φτερά του νου

ορμήν απ΄ τ΄ αϋλοκίνητα των νέων πουλιών φτερά.-

 

Περιοδικό Νέα Ζωή, Τόμος 9, αρ. 2 (1914),  σ. 159.