Πνοή φθινοπώρου

του Άριστου Καμπάνη (1883-1956)

 

Φθινόπωρον εμύρισε στο σπίτι μας τριγύρω

απ΄ την αρχή του Αυγούστου

το πρωτοβρόχι εράντισε τα δένδρα και τον κάμπον

εράντισε και τα ξανθά σταφύλια μες τ΄ αμπέλια.

 

Γλυκειά δροσιά στου δειλινού την ώρα πλημμυρίζει

όλα και πνέει ως την καρδιά

μες τη μελάγχολη του νου γαλήνη ακόμη, πνέει.

 

Φθινόπωρον εμύρισεν αθώο και ολόγυρά μας

ελάμψανε τα πράσινα φυλλώματα κ΄ η πλάση

γέμισεν απ΄ την ευωδιά σου

μητέρα γη που εδίψασες και που έχεις ξεδιψάσει.-

 

Περιοδικό Νέα Ζωή, Τόμος 6, αρ. 10 (1910),  σ. 364.