Αχ! να γινόμουν…

 

Αχ! να γινόμουν αηδονάκι

για σέν’ αγάπη μου μικρή

να κελαϊδώ κάθε βραδάκι

μπρος στου σπιτιού σου το δεντρί.

 

Αχ! να γινόμουν πεταλούδα

ναρχόμουν νάφηνα φιλιά

στου μάγουλού σου τα βελούδα

και στα σγουρά σου τα μαλλιά.

 

Αχ! να γινόμουν λουλουδάκι

να μ’ έκοβες κάποια βραδιά,

κι ας με καρφίτσωνες με πείσμα

στη μεταξένια σου ποδιά!

 

(Από τη συλλογή Λόγια στο φεγγάρι, 1931)

 

Επιστροφή