Από τη συλλογή Κουκκίδα διαστάσεων

 

Γέννα

Κάθε Κυριακή αερίζω τα χειρόγραφα.

Με μικρές κραυγές ξεκινάει η εβδομάδα.

 

Εσώτερο τοπίο

Τα βράδια που σβήνουνε τα φώτα

αφήνω αναμμένη την ποίηση.

 

Των καιρών

Χαμήλωσες με πάταγο τα βλέφαρά σου

και μ’ έκλεισες το βράδυ σου.

Και το φθινόπωρο δυο βήματα…

 

Συμπύκνωση

Τα χέρια σου καλόγεροι τρυφερότητας.

Η τρυφερότητα δε χωράει στο ποίημα.

 

Σκίτσο

Ένας στίχος για το χατήρι σου.

Η ποίηση νοσηλεύεται στ’ αλφάβητο.