Αλέξανδρος ο Αβωνοτειχίτης

του Πέτρου Μάγνη (1880-1953)

 

 

«Και ην μέγα και ευκτόν εκάστω,

ει τινος γυναικί προβλέψειεν· ει δε

και φιλήματος αξιώσειεν, αθρόαν

την αγαθήν τύχην ώετο έκαστος

εις την οικίαν αυτώ εσρύεσθαι».

(Λουκιανός)

 

Κλεόβουλος ο αφανής,

 

εκ της φυλής Ακαμαντίδος, Αθηναίος,

προς τον από Παφλαγονίας

 

Αλέξανδρον τον Αβωνοτειχίτην,

προφήτην ξακουστόν και μάγον,

Ερμείαν την αυτού γυναίκα,

 

μετά πολλών χαιρετισμών

και δώρων, εις Μακεδονίαν ταξιδεύει.

 

Κι εύχεται εξ όλης της ψυχής,

 

εις τον Αλέξανδρον ν΄ αρέσει και να τύχει

φιλήματος θερμού και ευνής·

με την ελπίδα, πως θ΄ αλλάξει

 

κ΄ η Μοίρα του και θα μπορέσει

κι αυτός, να γίνει επιφανής

κι Άρχων του δήμου να εκλεγεί,

 

κι Ολύμπιος να ονομασθεί σαν θ΄ αγορεύει.-

 

Περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, Τόμος 1, Αρ. 6 (1927), σ. 10.