Δάμων ο Κλεωνάς

του Πέτρου Μάγνη (1880-1953)

 

Μιαν κάποιαν αίγλη, αν ήθελες κι εσύ

 

σαν τον Κορνούτο ν΄ αποχτήσεις,

κ΄ εις των προυχόντων να συχνάζεις τας αυλάς,

 

και να περνάς ζωή χωρίς στερήσεις,

 

Του άρχοντος Αρίστωνος στραβή

 

δεν έπρεπε ποτές να πεις την γνώμην,

ούτε και πως ο Γλαύκων γήρασε,

 

ή κι ο Φοιβίδης άσπρισε την κόμην.

 

Ούτε της Γλαυκοθέας ν΄ αρνηθείς

 

τον έρωτα, κι ας ήταν απαισία

γραυς, πλην του Ξενοκράτους σύζυγος,

 

και μια μικρά της άξιζε θυσία.

 

Κι ακόμα, ω τλήμων, ώφειλες να μην ξεχνάς

 

πως οι τρανοί δεν δίνουν εξηγήσεις,

κι ο Λύκων τη γυναίκα σου πως φίλησε

 

θε νάταν πιο καλά να τ΄ αγνοήσεις.

 

Έτσι της πείρας μίλησε ο σοφός

 

στο Δάμωνα τον Κλεωνά, κι εκείνος

βαρειά το ριζικό του καταράσθηκε,

 

που δεν γεννήθη θεατρίνος.-

 

Περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, Τόμος 1, Αρ. 9 (1927), σ. 2.