Όλα

 

Όλα σου τα ’φερε η ψυχή μου

τα ρόδα του περιβολιού

κι όλα σου τάειπαν οι καημοί μου

στα τέλια πάνου του βιολιού.

 

Όλη τους χύσαν την ανάβρα

τα μάτια μου σταλιά-σταλιά,

όλα τα δάκρυά τους μαύρα

μες στης νυχτιάς τη σιγαλιά.

 

Κι όλα τα πήρες, μαυρομάτα,

και την καρδιά μου τη φτωχή,

και τώρα περπατάω στη στράτα

μ’ ολάδεια, αλλοί μου, την ψυχή.

 

Νοέμβρης 1919

 

 

Ο Νουμάς, αρ. 662, 14.12.1919