Μερικές από τις Είκοσι εικόνες για μια ζωγραφιά, από το βιβλίο του Αντρέα Λεντάκη, ΤΟΤΕΜΙΣΜΟΣ, των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ, 1974.

 

[3]

 

Προέκταση των λαγόνων της

το κρεββάτι,

Προέκταση των βυζιών της

τα χέρια μου,

Τ' αντρισμού μου προέκταση,

η Γυναίκα.

 

[4]

 

Μητρόπολη του πόθου μου

η γυναίκα

κι όλες οι αγάπες μου

αποικίες.

 

[6]

 

Σούπιασα το σφυγμό

κι άκουσα την καρδιά μου,

Τα θαλασσά σου μάτια κοίταξα

και βλέπω γαλανά.

Γυμνοί κι αγκαλιαστήκαμε

κι η θέρμη των κορμιών μας

ανακατεύτηκε

Μες απ' τα εκατομμύρια στόματα των πόρων μας,

Αγάπη μου.

 

[10]

 

ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ

 

Ι

 

Η φωνή σου και πάλι στο τηλέφωνο.

Δεν έχει σημασία τι είπες...

ήσουν εκεί.

Κι αυτό ήταν όλο.

 

ΙΙ

 

Εσύ μιλούσες

κι εγώ με τον ήχο να χτίζω

τη μορφή σου

και τελικά όλη η συνομιλία

έγινε ένα απέραντο αίσθημα

αφής.

Το τηλεφώνημά σου.

 

[18]

 

Το μυαλό του στενάζει κάτω απ την

ασφυκτική πολιορκία εισερχομένων

κι εξερχομένων. Αριθμοί πρωτοκόλλου

και συνημμένα, γίναν τατουάζ

στ' οπτικό νεύρο του. Οι χτύποι

των πλήκτρων κι οι αριθμοί

στις κυλιόμενες σκάλες της

αθροιστικής μηχανής είναι

μι' αυτόματη μαγνητοταινία

μέσα στ' αυτιά του. Κι άξαφνα

ένα κουδούνισμα τηλεφώνου και

στων εγγράφων τη στεγνή φρασεολογία

και στα κατεβατά των λογαριασμών

παρεισέφρυσε

μια ζεστή γυναικεία φωνή

νεανική.

Έκανε λάθος στον αριθμό, γέλασε

και ζητούσε συγγνώμη. Το πιο

θεσπέσιο λάθος

αυτό τ' ανιαρό πρωινό, αυτά τ' ανιαρά χρόνια

στο Τμήμα Συναλλάγματος της Τραπέζης.

 

[19]

 

Με θλίψη αναπολώ τις γυναίκες που συνάντησα

κι είχαν οι καρδιές μας μιλήσει

μα δεν προχωρήσαμε από δισταγμό ή περηφάνεια.

Σκέφτομαι

τα χείλη που δεν φίλησα ενώ

με περίμεναν,

Τις ευκαιρίες που για πάντα χάθηκαν.

Κοιτάζω πίσω απ' το τζάμι

κι είναι

τα μαραζωμένα φρούτα που δεν ωριμάσαν

οι τύψεις του κήπου.

 

 

 

 

 

Επιστροφή στα ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΖΙ

Αρχική σελίδα KEIMENA