Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ

Η γυναίκα μου σαν κούκλα με το νέο της φουστάνι
στον περίπατο σαν βγαίνει είδες νάζι που το κάνει;

«Προσκυνώ!» της λέει ο ένας· «Δούλος σας» τής λέει ο άλλος·

Και εγώ ωσάν μεγάλος

της Ευρώπης διπλωμάτης

αντιχαιρετώ τους φίλους συμπεριπατών σιμά της.
-- Γυναικούλα μου, ποιος είναι ο ξανθός με τα μουστάκια;
-- Παίζαμε μαζί, μου λέει, όταν είμαστε παιδάκια.

-- Αμ αυτός ο μαυρογένης;
-- Αυτός είναι ο κουμπάρος της κουμπάρας της Ελένης.
-- Και αυτός που περπατάει σαν μουλάρι που κλωτσάει;
-- Μου τον είχανε συστήσει τελευταίως σ’ ένα τσάι.
-- Μα κι αυτός πω ’χει βαμμένα τα μουστάκια και τα γένια;
-- Ουφ! λογαριασμούς γυρεύεις! Δεν είναι δική σου έννοια.

Βγάνε σ’ όλους το καπέλο

και ποιοι είναι, και τι θέλουν, να με ερωτάς δεν θέλω.


Μωρέ, κόσμο που γνωρίζει η γυναίκα μου αυτή !
Πώς δεν τσ' έρχεται η ιδέα να με βγάλει βουλευτή!