Η σεμιζέτα

Από τη ζήλεια μου σου ξέσχισα
τη σεμιζέτα που φορούσες'
εθύμωσες και τώρα πια δεν μου γελάς,
όπως αθώα και παιδιάτικα
άλλες φορές χαμογελούσες,
και όλο για τη σεμιζέτα σου μιλάς.

Τρελή! Δε συλλογιέσαι τα γεράματα'
πως θάρθει μια ημέρα -συμφορά!-
που δεν θα ζεις με ζήλιες και με κλάματα
και θάναι όλα τα ρούχα σου γερά!