Καταλάνα

του Αλεξάνδρου Πάλλη (1851-1935)

 

Στρωτή ΄ναι η Ράμπλα με πλατάνων φύλλα

ξερά, που ένα ένα ο νότος ξεκολνά.

Κι αυτή, σε μαύρη δαντελλιά μαντίλλα,

φρου φρου περνά.

 

Άθωρο οι σάρκες της αχνό σκορπάνε,

και τρανταχτό με βήμα ενώ πατά

τα πλέρια στήθια με ρυθμό πηδάνε

ακόρεστα.

 

Όλα τα μάτια βουτηχτάδες ψάχνουν

μια μια τις ομορφιές της τις κρυφτές,

των αχναριών της τις μοσκιές αδράχνουν

μύτες σκυφτές.

 

Φρεγάδα αυτή το λάγνο κύμα σκίζει

άνοιθη λες, μα εμένα (ω τι χαρά!)

πριν στρίψη πώς χαμόγελα γυρίζει

και με τηρά!!!…

 

Περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, Τόμος 3, αρ. 3 (1929), σ. 81.