Γιώργος Αθανασόπουλος - Αγωγή

ΑΓΩΓΗ

Χαμήλωσε τη φωνή σου

συμμάζεψε και τον ίσκιο σου

τύλιξε την πορεία σου σε μονωτικό υλικό

το στήθος σου πρόσταξέ το να ισορροπήσει.

 

Κατάπιε την ελπίδα του αίματός σου

αγνόησε την απορία σου που οργιάζει

μείνε ακίνητος στη θέση που δεν κατέχεις

μίκρυνε

 

Αγάπησε το μαύρο χρώμα

χωρίσου απ' την έννοια χελιδόνι

ρύθμισε την ανάσα σου σφιχτά

τα βλέφαρά σου δίδαξε να μην ανοίγουν


ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΜΕ ΦΛΙΠΕΡΑΚΙ

Στην άκρη του τηλεφώνου κρατάς

Ένα ποτήρι μπίρα

(ροδοπρόσωπη ασυνεννοησία)

Καθρεφτίζεσαι

στα κουδουνίσματα των ραγισμένων φλιτζανιών

και του «κακού νομίσματος»

 

Το κουμπί πατιέται από το δάχτυλο και

— φυσική συνέπεια στα πλαίσια τεχνητού συ­στήματος —

η μπίλια τραβιέται από τη γη

 

Μην ξεχάσεις, στο «ναι» που θα πεις, να περιλά­βεις

και το φιλοδώρημα


 

 


ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ

Από υπερβολική δόση

ή από υπερβολική έλλειψη (ποιου άραγε πρά­γματος...)

πέθανε η Μαρία ή Βίλμα;

Δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη αν πρόκειται γι' αυτοκτονία ή ατύχημα

ή μακρινή δολοφονία

 

Το είδος και το ύψος των ιδιωτικών επενδύσεων

ήσαν άκρως ικανοποιητικά τη χρονιά που γεννή­θηκε

(μα «έτυχε» οι αγκαλιές να είναι κρύες)

 

Σίγουρα θα 'χει φταίξει και το ζώδιό της

π.χ. ιχθύες κ.ά.

καθώς το λέει ο μοντέρνος περιοδικός μας Τύ­πος και τα τηλεοπτικά μας δίκτυα.

 


ΑΠΕΙΛΗ

Σκοπεύουν

τον άξονα της γης

τη ρίζα της αγκάλης μας

 

 

ΣΑΝ ΕΥΧΗ

Όλα τα σπίτια να γίνουν κάστρα

με χορτάρι και υγρασία στις ρίζες

με βαριές σιδερένιες και με βαριές ξύλινες πόρ­τες

με γήινο πέλμα και διαβατάρη ουρανό

με ορθογώνιες πολεμίστρες, παραταγμένες

 

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτιστική, τ. 23, σελ. 29).

Επιστροφή στην Ανθολογία από την Πολιτιστική
Σελίδα ΚΕΙΜΕΝΑ