Αντώνης Δωριάδης

 

Στο μετρό

Σκυφτός, με το κεφάλι μες στα σκέλια

και μπρος του, γραμμένα στο χαρτί:

«Βοηθήστε με… είμαι άρρωστος…» ή

«χτες βγήκα απ’ τη φυλακή…»

Οι επιβάτες περνούν αδιάφοροι,

μερικοί –ελάχιστοι- αφήνουν

ή πετούν στο κασκέτο του ένα νόμισμα.

 

- όπως αφήνεις μερικά λουλούδια

στον τάφο κάποιου ζωντανού.

 

 

Γι’ αυτό σου λέω

Σε κάθε γωνιά οι ανάξιοι παραμονεύουν·

Δεν είν’ αυτοί που ρίχνονται τίμια στον αγώνα·

Είναι οι ευτελείς, οι ανενδοίαστοι, οι καιροσκόποι·

Οι πάντοτε έτοιμοι για οποιαδήποτε παλινωδία.

Γι’ αυτό σου λέω, κράτα μαζί σου πάντα

Όταν διασχίζεις το δρόμο, ένα μαχαίρι.

 

Τα ωραιότερα ποιήματα

Τα ωραιότερα ποιήματα γράφονται

πάνω στα γόνατα, σε κουτιά από τσιγάρα,

όταν δεν έχεις πού και με τι να γράψεις.

Τα ωραιότερα ποιήματα γράφονται

στις φυλακές, στις εξορίες, στα νοσοκομεία,

μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα.

 

(Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Πολιτιστική, τ. 5, σελ. 29).

Επιστροφή στην Ανθολογία από την Πολιτιστική
Σελίδα ΚΕΙΜΕΝΑ