Λευτέρης Κανέλλης (1937)

 

(Από τα Τέσσερα ποιήματα)

 

4 (Μ’ ένα ξερό χταπόδι…)

 

Μ’ ένα ξερό χταπόδι έπλεξα τη λύρα μου

πλεξίδες με κυκλώνουνε και μ’ αντηχούν φωνές

το μέτωπό μου ολάνοιχτο του αγέρα.

Του γλάρου το ζεστό λαιμό

και λόγια από θερμό κερί

πως έχω πέτομαι

και ποιητής πως είμαι από τους άσπρους.

Τώρα τις ούγιες μου στης Τροίας αφήνω τις ακτές

κι απλώνει ο αγέρας το γιακά μου ως τη Λέσβο

κι αβρά ντυμένος Ποσειδώνας έρχομαι.

Του λυρισμού το άσπρο μ’ έντυσε ο χειμώνας του

κι ας ρίχνω απάνω μου του Αρχίλοχου τη χλαίνα.

Τα δόντια μου εδώ χτυπώντας

στης ποίησης τη σκοπιά

γράφομαι και πετώ τις κονταριές μου.

 

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτιστική, τ. 1, σελ. 39).

 

 

 

Επιστροφή στην Ανθολογία από την Πολιτιστική
Σελίδα ΚΕΙΜΕΝΑ