Φροσούλα Κολοσιάτου - Ημερολόγιο

 

ΚΥΠΡΟΣ 15 ΤΟΥ ΝΙΟΒΡΗ 1983

Η θλίψη σου πλανιέται στα μάτια μου και

μας ανήκει.

Σήμερα θα' χω γεράσει πάλι απότομα

Είμαστε μόνοι

Τα ματαίωσε όλα

η χειμερινή λευκή απεργία των μουσικών

Μια άτυπη επέμβαση χωρίς ευθύνη

Αν όλο και περισσότερο σ' αγαπώ

όλο και πιο πολύ σε χάνω

Οι πρώτες σοδειές σκορπίστηκαν.

Η γλώσσα σου τώρα βουβή

φοβούμαι δεν θα προλάβεις να μου μιλή­σεις

Ποια θέση να πάρω σε τούτο τον τόπο

είσαι ένα σώμα συνέχεια εκτεθειμένο στο θάνατο

Μέσα στο μυστικό πηγάδι πνιγμένη

μια μακραίωνη συμβίωση

με το θυμωμένο ουράνιο τόξο

Μια σύνθεση ωστόσο πολύμορφη

Επίμονα έρχεσαι απ' το βυθό της θάλασσας

    αθάνατη.

 

 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Ήταν απεργοί της αμερικάνικης βάσης

Μια γυναίκα δίχως ενίσχυση

προσπαθούσε

να καταπιεί την οργή μ' έναν ασύρματο

μέσα στο στόμα της

Το παραφουσκωμένο άσχημο μάτι

πάντοτε καταδιώκει

Κοίταξε γύρω του, μια, δυο, τρεις φορές

ύστερα στάθηκε στην πύλη

Φώναξε

-- Είστε αφελείς, δεν ξέρετε τίποτε     θα σας σκοτώσω-

Όρμησε σαν τρελός...

Νόρμαν Μοντέλιους. Σμηνίας

Αυτοί βάλθηκαν να τραγουδάνε

την τσακισμένη οργή τους.

 

 

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η φούχτα που άνοιξε απ' τα δάκρυα

Είναι καιρός να γνωριστούμε

εμείς οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι

Μια πολιτεία δυο πολιτείες

-μέλλον πυκνό αβέβαιο-

γέρνουν στις εφτά πληγές του Φαραώ

και αφανίζονται

Μένουν οι νέοι οι υποκοσμικοί

να εξιστορήσουν

μα έσκυψαν να πιουν εκεί ακριβώς

οι νύκτες και το έγκλημα

Μεγάλα κενά

στερημένα αισθήματα

Σκληρή φωνή κατοίκησε τη φυλακή

μια νέα θεά της βίας νύχτα σκοτεινή απλη­σίαστη

Κανείς δεν ξέρει αν θα έρθει ο πόνος

να σταθεί μαζί τους

Μόνο νιάτα χαμένα

και τα όνειρά τους που άλλαξαν πρόσωπο

Γίνανε ρύπανση

Όταν μου μίλησαν για τούτη την αυθάδεια του καιρού

Απάντησα

Είμαστε εκεί

Ταγμένοι οριστικά στην αιωνιότητα.

 

 

ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΗ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΑ

Τώρα δεν μένει παρά

να φτιάχνουμε

μαρμάρινα αγάλματα

από φυσιογνωμίες βασανισμένες

Σε ταμπέλες μιας απειθαρχίας διοπτροφόρου

κυματίζει η κρυφή διάσταση του κόσμου

Η ζωή μας δυνάμει δημοκρατική

ευτυχία και κατανάλωση

Ένα όργιο ζωηράδας

μιας συγκρατημένης θλίψης σε βιολοντσέλο.

Άνθρωποι ξεστρατισμένοι

μέσα σ' ένα χείμαρρο επιχειρημάτων

και κανείς ίδιος στην απαράλλακτη κατάσταση.

Είναι επαγγελματίες αλίμονο.

Μυρουδιά πολύχρονης χρήσης

και

χειροκροτήματα που ανεβάζουν

ψηλά μέχρι την αποθέωση

θέρμη αλληλεγγύης

ή...

Είναι ζήτημα εκτίμησης.

 

 

ΣΤΟΝ ΟΜΦΑΛΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

Όμοια με γέννα αυτόματη

ακαταπόνητη μια ωριμότητα κουκουλωμένη

χάλασε το στολισμό για τη γιορτή.

Ειδικεύεται σε εκδηλώσεις παράνομες

αναβιώνει τις ρωμαϊκές ευτυχίες.

Πότε άλλαξε η εποχή;

Το 'θελε το σονέτο της αγάπης         

Ήταν η ερωμένη του ωραίου

απόσταγμα επαναληπτικό μια παρόρμηση λέξης.

Θα την στολίσουν διαφορετική.