ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ...

Ευτυχισμένος ο ποιητής που δεν ακρωτηριάστηκε

απ' την φορολογία των χειροκροτημάτων

και περπατά μέσα στο πλήθος δίχως αριθμό

απλή φωνή λαού

και χαίρεται τ' ανεπηρέαστα βλέμματα

χωρίς πληθυντικό αριθμό

απλά σαν της γιαγιάς μας τον χαιρετισμό

«ώρα καλή σου γιε μου!»

 

ΚΑΠΟΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Μ' αρέσουν κάποιες λέξεις που μυρίζουν γιασεμί

απλές σαν το κυριακάτικο πρωινό

δεν υποφέρουν από σημασίες και ιδέες

αρχάγγελους σοφίας δεν έχουν

σ' ευχαριστούν σαν χάδι παιδικό.

 

ΑΝΑΖΗΤΩ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ·

Αναζητούν την Κύπρο στα παλιά χειρόγραφα

στους χάρτες των παλιών ημερομηνιών

στα παραμύθια των παντάνασσων γιαγιάδων

 και στα οδοιπορικά περιπαθών προσκυνητών.

Ωστόσο εγώ θα κάθομαι στα σύνορα του φεγγα­ριού

και τα μεγάλα μάτια της σαν τα τοπία της ευτυχίας

θα καρτερώ να με κοιτάξουν.

 

ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ

Χαμένες μέρες του καλοκαιριού κλεισμένοι στα δωμάτια

ν' αντιπαλεύουμε τον άχρηστο εαυτό μας

και να μετράμε τις παλιές οδοιπορίες των πανσελή­νων

στα δολοφονημένα δάκτυλά μας

μικρή μου Ευτέρπη, Ρέα εργόχειρό μου,

κι εσύ αφροδίτη ελευθερία των άλλων ιδεών μας

τότε π' ανθούσε η άνοιξη στα βλέφαρά μας.

Γιατί περνά σαν το νερό η ζωή

και φράζεται στην ηλικία των άμισθων καιρών

που ζούνε με παραχωρήσεις;

 

Η ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΜΑΣ ΑΝΑΧΩΡΕΙ

Ανάμεσα σε δυο ροδιές η Λευκωσία φιλοσοφεί

ανοίγει τις πλεξούδες της στον ήλιο

χειρονομεί στο παρελθόν η Λευκωσία

σαν ν' αποχαιρετά τον κόσμο αυτό

εκφέρει η Λευκωσία τα τελευταία φωνήεντα

στους τοίχους της μενεξεδένιας ώρας...

Αλλά τη Λευκωσία να μου αγαπάτε

όταν φορεί τα γιορτινά της

τα τελευταία της γιορτινά

και μπαίνει ανυποψίαστη στην αθανασία.

 

ΟΙ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΕΣ ΛΕΥΚΩΣΙΕΣ

Μενεξεδένιες ομιλίες

στα παραθύρια της Κυριακής

οι μοιρασμένες Λευκωσίες του κόσμου

η μυστική αφροδίτη των παλιών ερώτων

και το μικρόν αλφαβητάρι...

 

(Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Πολιτιστική, τ. 14-15, σελ. 163)

Επιστροφή στην Ανθολογία από την Πολιτιστική
Σελίδα ΚΕΙΜΕΝΑ