Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ

 

Ψάχνω ένα γύρω τα χωράφια

να δω πού πήγε το μικρότερό μου·

με τα παιχνίδια χάθηκε και τρέχω αλαφιασμένη·

το βρίσκω σε μια γούβα μοναχό

να κουβεντιάζει με τα λουλουδάκια.

 

Ψάχνουν αδιάκοπα τα μάτια μου

για χόρτα νόστιμα, γιατρευτικά

κι ο νους μου για μια λέξη,

για τη λέξη, οπού με τυραγνάει μερόνυχτα

και τη ζητάει ο στίχος.

 

Πάλι αφαιρέθηκα να ψάχνω

ν’ αρπάξω της Ιδέας την αστραπή

και να τη ντύσω με τις λέξες που της πρέπουν

-Να μην ξεχάσω Θε μου να ξαφρίσω

το δαμαλίσιο κρέας πρίχου πάρει βράση.

Να μην αφαιρεθώ και μου τσικνιάσει η χύτρα.

 

Και τι θάχουν να λεν για μένα πάλι

που ανόρεχτους τούς άφηκα και κακοταϊσμένους

Φτάνει που ούτε δεκάρας διάφορο

δε φέρνω για τη φαμελιά μου.

 

(Από τη συλλογή Κατώφλι και παράθυρο, 1962)

 

 

 

Επιστροφή