Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Έξι ποιήματα :

Εκκοκιστήρια Α΄ (Βέροια, Ελασσόνα, Δράμα - πόλεις που αγάπησα, κλειστές)

Εκκοκιστήρια Β΄ (Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό)

Πένθιμο τραγούδι της Επανομής (Θυμήσου το στίχο της "αν το παιδί μου γεννηθεί νεκρό / θά 'ναι δικό σου")

Σταθμός Λιτοχώρου (Παράξενα φέγγει στη μνήμη μου η αρχή. Είναι το
φέγγρισμα)

Πρίγκηπα, η μέρα αργοσβήνει (Πρίγκιπα, η μέρα αρβοσβήνει στις χιονισμένες πλαγιές)

Στη βροχερή αποικία (Το φιλί σου δοσμένο την άνοιξη με καίει ακόμα)

ανθολογημένα από τον Θανάση Μαρκόπουλο από αφιέρωμα του περιοδικού Παρέμβαση Κοζάνης, που δεν φαίνεται να υπάρχει πια στο Διαδίκτυο κι έτσι το αντέγραψα εδώ.

 

Επίλογος (Το παράθυρο ανοίχτηκε και πάλι)
Όρκος (Συ που με κάλυψες με την πυκνή ανωνυμία σου)
Οίκτος (Εγκλωβισμένος μες στη φυλακή της άνοιξης)
Πώς την κατάντησαν την πόλη μας (Πώς την κατάντησαν την πόλη μας οι βάνδαλοι)
Σχεδόν ερωτικό (Γιατί λοιπόν καθυστερεί ετούτη η άνοιξη)
Μονόλογος υποψήφιου διδάκτορα (Θα ταξιδέψω όλη νύχτα με κλειστό αμάξι)
Γήπεδο στο Κιέρι (Όσοι στεγάστηκαν στη μεθυσμένη μου ψυχή καθώς γυρεύαν)
από τις σελίδες Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης του Χρήστου Δημάκη.

Υστεροφημία (Είπες, κάποτε αυτά τα ποιήματα θ’ αγαπηθούν πολύ)
από τις σελίδες του Σταύρου Αμπελά.

6 ποιήματα από τη συλλογή "Ο δύσκολος θάνατος" :

Modus Vivendi (Ν' αφήνεσαι ράθυμα στο ρεύμα της θάλασσας, να λιμνάζεις)

 Γεσθημανή (Φέρτε μου κι άλλο φως, ανάψτε κι άλλους ήλιους)

Δεν είναι ποίημα (Πριν απο μέρες, φτάνοντας στο σπίτι)

Κοιτάζοντας ένα ερωτευμένο συντριβάνι (Μια νύχτα θα ταξιδέψω για πάντα)

Τώρα επιστρέφω (Τώρα επιστρέφω στο δικό σου σώμα)

Για μια ελευθερία (Είμαι χειρότερος απ' τους αλήτες, τις αρτίστες)
από τις σελίδες της "Παρακμής".