Λορέντζος Μαβίλης (1860-1912)

 

Πατρίδα (Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ΄ αγέρι)           
Στην Πατρίδα (Πατρίδα, σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δε λάμπει)
Καλλιπάτειρα (Αρχόντισσα Ροδίτισσα, πώς μπήκες;)
Λήθη (Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε)
παρμένα από την (αείμνηστη;) Παιδική Ανθολογία του Αρχιμήδη Αναγνώστου

 

Η ελιά (Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι)

προσφορά του Θαν. Παπαζαχαρία.

Ανεμόμυλος (Ο κόσμος είναι πλανερό μαγνάδι)
Λήθη (Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε)
από τις σελίδες του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού.

Φάληρο (Είχε όλα της τα μάγια η νύχτα)
Λήθη (Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε)
Είδωλα (Άχαρή μου χαρά, φτωχοί μου στίχοι)
Ποίησις (Στην μοναξιάν, όπου ψηλός κρημνός σηκώνει)
Το αριστούργημα (Δεν στέρνω εγώ σ΄ αγώνα τους φτωχούς)

24 σονέτα :

Ανάξιο Α΄ (Στο φως σου σταματώντας, μια γαλήνη)

Ανάξιο Β΄ (Πόσες φορές με την ψυχή μου σ΄ είδα)

Αφιέρωση (Πέτα, Αγάπη, στα ουράνια και χαιρέτα)

Καρδάκι (Τ΄ άγνωρα ρεποθέμελα του αρχαίου)

Excelsior! (Κρύο κρούσταλλο νερό τα ηλιοφρυμένα)

Μούχρωμα (Φυσάει τ΄ αεράκι μ΄ ανάλαφρη φόρα)

Αμίλητα (Ποτάμι τρέχει η Αγάπη κι όσο τρέχει)

Ιάκωβος Πολυλάς (Στην κορφή της ζωής, όπου ροδίζει)

Χάρρις (Χερουβικής χαράς χρυσός αθέρας)

Νίκος Κογεβίνας (Κι αν είναι άλλη ζωή, θάναι για σένα)

Άλκης Παλαμάς (Γιατί δεν τον φαντάζεσαι που ανέβη)

Angelica Farfalla (Στ΄ ακύμαντα της θάλασσας ατλάζια)

Κρήτη (Σειρήνα πρασινόχρυση, με μάτι)

Νίκη (Εβρέθηκ΄ ένα ατίμητο βλησίδι)

Ψυχοφίλημα (Χρυσάρμενα ονείρατ΄ αργοπλένε)

Αργυρόκουπα (Κρουσταλλένιο, διάφανο, γεμάτο)

Άνθρωπος (Σαν η ψυχή δόξας φορεί στεφάνια)

Ομορφιά (Σε σταυροδρόμια αγέλαστα, όπου σκλάβοι)

Στο Φάληρο (Είχε όλα της τα μάγια η νύχτα)

Παλιοκαστρίτσα (Σαν πεθάνω εδώ θάρθω με τα μύρια)

Στη Δημοτική (Είσ΄ έμορφη, σεμνή χωριατοπούλα)

Έρως και θάνατος (Με εκοίταξε ένα σούρουπο το Μάη)

Εγκοίμηση (Άρρωστε, ιδές, λαμπρά σβύνεται η μέρα)

Υπεράνθρωπος (Του μυστήριου ανασήκωσε την πέτρα)




από τα ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΖΙ (28.3.2008)







Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από Μ

Αρχική σελίδα KEIMENA