Λάμπρος Πορφύρας (Δημήτριος Σύψωμος, 1879-1932)

Τα ερημοκκλήσια (Είναι στα ερημοκκλήσια που γκρεμίζονται)
Δέηση για την ψυχή του Παπαδιαμάντη (Χριστέ μου, δόστου τη χαρά, τη μόνη που μπορούσε)
από τις σελίδες της Εκκλησίας της Ελλάδος.

8 ποιήματα :

Απόψε (Aπόψε, η γη σου είν' όμορφη -Θε μου- όλη πέρα ώς πέρα)
Είδα
(Eίδα μια χώρα ξωτικιά στ' ανήσυχο όνειρό μου)
Η θαμπωμένη χώρα
(Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα)
Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα
(Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το κρασί σου)
Το θέατρο
(Δεν ξέρω πώς να σου το ειπώ. Mα ο δρόμος, χθες το βράδυ)

Το στερνό παραμύθι (Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι)
Το χαμόγελο
(Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει)

Χειμωνιάτικα δέντρα (Tα σκοτεινά φυλλώματα τα πεύκα αργοσαλεύουν)
από τις σελίδες του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού.

 

6 ποιήματα :

Μάρμαρα (Σκόρπιε ναέ! κατάλευκοι ρυθμοί και χαλασμένοι)

Ανεμώνες στον άνεμο : 1 (Γαλήνη, που τ΄ αθόλωτα νερά σου καθρεφτίζουν)

Ανεμώνες στον άνεμο : 2 (Τότε που σ΄ είδα νάρχεσαι με τ΄ άγια χελιδόνια)

Ένα λιμάνι : 1 (Οι καταχνιές που υφαίνουν το ρούχο του χειμώνα)

Ένα λιμάνι : 2 (Θυμάμαι τ΄ ανοιξιάτικο ξεψύχισμα της μέρας)

Ένα λιμάνι : 3 (Κάποτε θάρθω πλάι σου με τ΄ άλλα χελιδόνια)

Από την ανθολογία Λύρα του Ιω.Πολέμη (1910),

που προσφέρεται σκαναρισμένη από την Πύλη για την ελληνική γλώσσα.

 

Lacrimae rerum ('Αμοιρη! Το σπιτάκι μας εστοίχειωσεν)

Το ταξίδι ('Ονειρο απίστευτο η λιόχαρη μέρα! Κι εγώ κι η Αννούλα)
Φωνές της θάλασσας (Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το κρασί σου)
Προσφορά του Αρχιμήδη Αναγνώστου.

16 ποιήματα :

Το στερνό παραμύθι (Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι)

Το θέατρο (Δεν ξέρω πώς να σου το ειπώ. Mα ο δρόμος, χθες το βράδυ)

Άνοιξη (Άνοιξη! Μόλις ξέσπασε του φθινοπώρου η μπόρα)

Εσπερινός (Βουβές ψυχές, θλιμένες! Και τ΄ απόβραδο)               

Γαλήνη (Σήμερα πάλι λιόχαρος είναι ο γιαλός κι ο δρόμος)

Το χαμόγελο (Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει)

Lacrimae rerum ('Αμοιρη! Το σπιτάκι μας εστοίχειωσεν)

Απόψε (Απόψε, η γη σου είν΄ όμορφη – Θε μου – όλη πέρα ως πέρα)

Είδα (Είδα μια χώρα ξωτικιά στ΄ ανήσυχο όνειρό μου)

Η θαμπωμένη χώρα (Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα)

Χειμωνιάτικα δέντρα (Tα σκοτεινά φυλλώματα τα πεύκα αργοσαλεύουν)

Φωνές της θάλασσας (Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το κρασί σου)

Τα ερημοκκλήσια (Είναι στα ερημοκκλήσια που γκρεμίζονται)

Τότε που σ΄είδα να΄ ρχεσαι... (Τότε που σ' είδα να 'ρχεσαι με τ' άλλα χελιδόνια)

Επίγραμμα (Εδώ στην έρημη πηγή που ίσκιος επλανήθη)

Πεύκα (Να ΄ταν τα πεύκα της πλαγιάς, να μου ΄διναν)

από τον ιστοχώρο του Νεκτάριου Μαμαλούγκου.

 

5 ποιήματα :

Η θαμπωμένη χώρα (Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα)

Φωνές της θάλασσας (Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το κρασί σου)

Τότε που σ΄είδα να ΄ρχεσαι… (Τότε που σ' είδα να 'ρχεσαι με τ' άλλα χελιδόνια)

Επίγραμμα (Εδώ στην έρημη πηγή που ίσκιος επλανήθη)

Το θέατρο (Δε ξέρω πώς να σου το πω, μα ο δρόμος χθες το βράδυ)

από το στέκι Περι-Γραφής.

 

Μην κλαις (Μην κλαις, μη λες πως τίποτα δε σού' μειν' εδώ πέρα)

 

Ανεμώνες στον άνεμο : 1 (Σύννεφα της τρελλής Νοτιάς ατρόμητα απλωμένα)

Ανεμώνες στον άνεμο : 2 (Αθώα πηγή, με τα πολλά χορτάρια σκεπασμένη)

Ανεμώνες στον άνεμο : 3 (Ο αποσταμένος Έρωτας στη λεύκα είχε σκαλώσει)

Ανεμώνες στον άνεμο : 4 (Καλώς το! Κ΄ ήρθες να μας πεις και πάλι πρωτοβρόχι)

Ανεμώνες στον άνεμο : 5 (Σα μια σκιά χιμαιρική στης λίμνης τον καθρέφτη)

Ανεμώνες στον άνεμο : 6 (Το δειλινό – την ώρα αυτή θυμούνται – πλάι στη γλάστρα)

Ανεμώνες στον άνεμο : 7 (Γαλήνη που τ΄ αθόλωτα νερά σου καθρεφτίζουν)

Ανεμώνες στον άνεμο : 8 (Τότε που σ΄ είδα νάρχεσαι με τ΄ άγια χελιδόνια)

Στο ακρογιάλι (Απρίλης ήταν, κι ήταν Κυριακή)

Σαρωνικός (Δεν τραγουδώ τη δόξα σου. Στην πρωινή γαλήνη)

Κάτι μπουμπούκια (Κόκκινα φύλλα, χρυσά, χρυσοκόκκινα φύλλα, σπαρμένα)

Βήματα (Των κοριτσιών βήματα πέρα που ένα σκοπό μέσ΄ στον αγέρα)

προσθήκη 30.4.2008 – προσφορά του Σφραγιδονυχαργοκομήτη.




Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από Π

Αρχική σελίδα KEIMENA