Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941)

11 ποιήματα :

Αέρινη λεπτή, ανάλαφρη (Θυμάμαι. Θέλω και θυμάμαι)
Εαρινό (Νοσταλγούσε τη νύχτα)
Νύφη (Νύφη μάς έρχεται η χαρά)
Ο άνεμος κι η άνοιξη (Ο άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας)
Πνοή (Ένας ουρανός ανασαίνει για σας)
Πρόλογος (Κόβεται η δική μας αναπνοή)
Σελήνη (Σελήνη αθρόα παρουσία)
Ταξίδι (Κάτω από ένα πεύκο)
Της ακριβής ρέμβης (Από μια θύμηση περάστηκε ο ύπνος)
Της ομορφιάς (Η πιο γλυκιά παρθένα)
Φιλίες (Ο αγαπημένος ουρανός)
από τις σελίδες του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού.

 

8 ποιήματα :

Ψυχή (Συνείδηση φανέρωμα συγκίνησης)

Δεν είμαστε ποιητές (Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα)

Μόλις πεθάνει (Μόλις πεθάνει η αγάπη)

Έπος (Φύλλα δέντρου φτερά πουλιού)

Είναι μια γυναίκα (Είναι μια γυναίκα και τραγουδά)

Να κοιμάσαι νηστικός (Να κοιμάσαι νηστικός σε μια σοφίτα)

Του χρόνου ανάγλυφη εικόνα (Δεν ονειρεύτηκα ποτέ το χρόνο)

Η καρδιά μας (Η καρδιά μας είναι ένα κύμα που δεν σπάει στην ακρογιαλιά)

και άλλο υλικό από τις σελίδες των "κάστρων του Μοριά".

Πάλι ο ουρανός ανοίγει εδώ την πύλη (...πάλι σηκώνει τη σημαία)
από τις σελίδες του Σταύρου Αμπελά.

Ο λίγος χρόνος των πουλιών (Μέσα στον απέραντο ουρανό)
Γιατί τον είχαμε λησμονήσει (Μπορεί ένας από μας ν΄ αγαπήσει μια γυναίκα;)
Ακόμα δεν μπόρεσα (Ακόμα δεν μπόρεσα να χύσω ένα δάκρυ)

6 ποιήματα :

Άλλοτε η θάλασσα (Άλλοτε η θάλασσα μάς είχε σηκώσει στα φτερά της)

Τρία ποιήματα της θάλασσας (Ι. Τράβηξαν τουφεκιές να τα σκοτώσουν, ΙΙ. Όρεξη για μάτια έχουν οι κρίνοι, ΙΙΙ. Η θάλασσα θρυματίστηκε σε αναρίθμητα κρύσταλλα)
Θυμάμαι... (Θυμάμαι μια νύχτα που με μισούσες)

Τις Κυριακές (Τις Κυριακές από τα νυσταλέα Μαγιάτικα μεσημέρια)

Μια φορά (Μια φορά μέσα σ΄ ένα τοπίο τηλεβόλων και λουλουδιών)
Η αγάπη επέστρεψε (Και η αγάπη επέστρεψε στις φλέβες μου όπως μια ώρα ειρηνική)

από τις σελίδες Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης του Χρήστου Δημάκη.

 

13 ποιήματα :

Δεν είμαστε ποιητές (Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα)

Η ομίχλη (Η ομίχλη βρίθει από ανεμώνες)

Έχω δει τον ουρανό (Έχω δει τον ουρανό με τα μάτια μου)

Άλλοτε η θάλασσα (Άλλοτε η θάλασσα μάς είχε σηκώσει στα φτερά της)

 Όνειρο (Σαν άσπρο σύννεφο)

 Η ποίηση (Δεν μπορώ να βρω πια, τι θέλει να πει ποίηση. Μου διαφεύγει)

 Ψυχή (Συνείδηση φανέρωμα συγκίνησης)

Ο ύπνος μέσα στα μάτια (Ο ύπνος μέσα στα μάτια κελαηδά)

Μιλώ (Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει)

Από το «Τρία ποιήματα της θάλασσας» (Έφυγε η ζωή μας ή έφυγαν πουλιά απ΄ την παλάμη του Θεού;)

Δυο τραγούδια της Άνοιξης (Ι. Μου φαίνεται, πως η άνοιξη, ΙΙ. Έλα να δεις την άνοιξη που περπατάει)

 Ήταν γυναίκα, ήταν όνειρο (Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυο)

 Της Ύπαρξης (Ύπαρξη, δώρο στην αγνή μας ουσία)

από τον ιστοχώρο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

 

35 ποιήματα :

Η ομίχλη (Η ομίχλη βρίθει από ανεμώνες)

Έχω δει τον ουρανό... (Έχω δει τον ουρανό με τα μάτια μου)

Άλλοτε η θάλασσα... (Άλλοτε η θάλασσα μάς είχε σηκώσει στα φτερά της)

Όνειρο (Σαν άσπρο σύννεφο)

Η ποίηση (Δεν μπορώ να βρω πια, τι θέλει να πει ποίηση. Μου διαφεύγει)

Ψυχή (Συνείδηση φανέρωμα συγκίνησης)

Ο ύπνος μέσα στα μάτια... (Ο ύπνος μέσα στα μάτια κελαηδά)

Μιλώ... (Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει)

Από τό «Τρία ποιήματα της θάλασσας» (Έφυγε η ζωή μας ή έφυγαν πουλιά απ΄ την παλάμη του Θεού;)

Δύο τραγούδια της Άνοιξης (Ι. Μου φαίνεται, πως η άνοιξη, ΙΙ. Έλα να δεις την άνοιξη που περπατάει)

Ήταν γυναίκα, ήταν όνειρο... (Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυο)

Της Ύπαρξης (Ύπαρξη, δώρο στην αγνή μας ουσία)

Πάλι ο ουρανός ανοίγει εδώ την πύλη (...πάλι σηκώνει τη σημαία)

Δεν είμαστε ποιητές (Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα)

Μόλις πεθάνει (Μόλις πεθάνει η αγάπη)

Έπος (Φύλλα δέντρου, φτερά πουλιού)

Είναι μία γυναίκα (Είναι μια γυναίκα και τραγουδά)

Να κοιμάσαι νηστικός (Να κοιμάσαι νηστικός σε μια σοφίτα)

Του χρόνου ανάγλυφη εικόνα (Δεν ονειρεύτηκα ποτέ το χρόνο)

Αέρινη λεπτή ανάλαφρη (Θυμάμαι. Θέλω και θυμάμαι)

Εαρινό (Νοσταλογύσε τη νύχτα)

Νύφη (Νύφη μας έρχεται η χαρά)

Ο άνεμος και η άνοιξη (Ο άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας)

Ο λίγος χρόνος των πουλιών (Μέσα στον απέραντο ουρανό)

Γιατί τον είχαμε λησμονήσει (Μπορεί ένας από μας ν΄ αγαπήσει μια γυναίκα;)

Ακόμα δεν μπόρεσα... (Ακόμα δεν μπόρεσα να χύσω ένα δάκρυ)

Πνοή (Ένας ουρανός ανασαίνει για σας)

Πρόλογος (Κόβεται η δική μας αναπνοή)

Σελήνη (Σελήνη αθρόα παρουσία)

Ταξίδι (Κάτω από ένα πεύκο ο αγέρας δε φυσούσε)

Της ακριβής ρέμβης (Από μία θύμηση περάστηκε ο ύπνος)

Της ομορφιάς (Η πιο γλυκιά παρθένα στολίζει το δωμάτιο)

Φιλίες (Ο αγαπημένος ουρανός)

Πάλι... (Πάλι ο ουρανός ανοίγει εδώ την πύλη)

Η καρδιά μας (Η καρδιά μας είναι ένα κύμα που δεν σπάει)

από τον ιστοχώρο του Νεκτάριου Μαμαλούγκου.




Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από Σ

Αρχική σελίδα KEIMENA