Γ.Θ. Βαφόπουλος (1903-1996)

42 ποιήματα :

Πολυκατοικία (Στην πολυκατοικία μας τούτη, οι δικοί μας νεκροί)

Το συμπόσιο (Πέφτοντας από δισταγμό σε δισταγμό)

Το καλεντάρι (Ιδού, επέστη το πλήρωμα)

Το δάπεδο (Άσπρα και μαύρα πλακάκια)

Ο σκαντζόχοιρος (Σ' είχα ξεχάσει, μικρό περίφοβο πλάσμα)

Η ελεγεία των αδελφών ΙΙ (Όταν βγαίνω το βράδυ στο ξάγναντο τούτο)

Η νύχτα (Όταν χτυπήσουν τα μεσάνυχτα, να μη βιαστείς)

Η πολιτεία (Πολιτεία βυθισμένη στη νύχτα)

Υποθήκες (Μαζί μας τότε ζούσε η εμπνοή. Τα καλοκαίρια)

Σταδιοδρομία (Γιατί όταν ξεκινήσαμε δε βρέθηκε κανείς)

Τα παιδιά (Οι γυρίνοι δεν έχουν γίνει ακόμα βάτραχοι)

Το δίλημμα (Όταν ο ακέραιος, ο μόνος εαυτός μας)

Το Πραιτώριο (Μ' έσυραν έξω από της μοναξιάς μου το ενδιαίτημα)

Στον ίδιο ρυθμό 15 (Στη στέρνα μπρος την αργυρή δυο σκιές ακινητούνε)

Στον ίδιο ρυθμό 3 (Σε περιμένω ακόμα κι' ας το ξέρω πως δε θάρθεις)

Ερωτική ολονυκτία (Η νύχτα απόψε το άρωμα της ηδονής σκορπάει ξανά)

Στον ίδιο ρυθμό 7 (Ήσυχα, απλά χωρίσαμε μιαν ήρεμη απλή νύχτα)

Μια πολύ κοινή ιστορία (Ήρθε η μοιραία του χωρισμού στιγμή, γυναίκα αμαρτωλή)

Εφήμεροι έρωτες (Η αγάπη μας αν πέθανε τίποτε δε σημαίνει)

Θεσσαλονίκη! Θεσσαλονίκη! (Όταν, καμμιά φορά, την τελευταίαν αυγή αντικρύσεις)

Δύση στο Θερμαϊκό (Τον ήλιο δες, Λυδία, πώς γέρνει ανάμεσα)

Ο μέγας ων (Ο θάνατος υπάρχει. Είναι ο μεγάλος πατέρας)

Γεύση θανάτου (Να μελετάς το θάνατο μες στα βιβλία)

Το σύνορο (Για να περάσεις το σύνορο τούτο, πρέπει όλες)

Τα νέα σατιρικά γυμνάσματα 35 (Ιδεολόγοι και καταφερτζήδες, / τα βολέψαμε στην Επταετία)

Τα νέα σατιρικά γυμνάσματα 21 (Ο Αρχιτζουτζές, με πόζα Μουσολίνι, / κάθισε τους δασκάλους στα θρανία)

Ουκ απέσβετο λάλον ύδωρ (Χριστιανός εγώ; Ποτέ! Δεν είμαι εγώ Χριστιανός)

Ο μεγάλος κώνος (Ας δεχθούμε πως η δομή του κόσμου / είν' ένας κώνος)

Μίσος (Για σε, που αγάπησα πολύ, γράφω, γυναίκα, τους στερνούς στίχους)

Το ανέβασμα (Από το ύψος που σ' έχει ανεβάσει / της λευτεριάς η λαχτάρα)

Οι θύρες (Κρούω και τούτη τη θύρα)

Στον ίδιο ρυθμό 11 (Στη μοναξιά μου πάντοτε θυμούμαι εσέ, Μυρτάλη)

Ο φόβος (Η μόνωση τούτη και τούτη η σιωπή δεν είναι)

Η ζυγαριά (Στη μια πλάστιγγα βάλε τον ήλιο)

Ο χρόνος και το ξύλο (Το ξύλο τούτο, που στα χέρια σου ζυγιάζεται)

Αν ήσουν η νύχτα (Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες μυστικές, να ιδείς)

Απόφαση (Ό,τι είχανε να πούνε το είπανε)

Η φυγή (Τη ζωή σου ξόδεψες, γυρεύοντας τον τρόπο)

Στροφές I - V (Αυτοί που ήσαν, αυτοί που είναι, αυτοί που έρχονται)

Εν ονόματι της ποιήσεως (Όταν τις νύχτες, σε ώρες πολύ προχωρημένες)

Υστερόγραφο δεύτερο (Ξέχασα κάτι να σας πω και για τις λέξεις)

Μέτρα του βίου και της τέχνης («Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή»)

Από την Ανθολογία Ποιητών της Θεσσαλονίκης της Βίκυς Παπαπροδρόμου για το translatum.gr



Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από Β

Αρχική σελίδα KEIMENA