Γιώργος Βέης (1955)

Εννέα για τον δρόμο (2, 4, 9)

2 : Τώρα που γλιστράει πάλι στο νερό

4 : Έχει αρχίσει να ψιχαλίζει

9 : Η απρόσμενη γαλήνη μόλις πρόφερες

Η δύναμη της προσευχής (5)

5 : Άνοιξε αυτό το παράθυρο
Αλληγορία του Δεκέμβρη (Γέρνει φορτωμένο χιόνι το κλαδί του έλατου)
Η δύναμη της προσευχής (10)

10 : Ακουμπώ το κενό
Δίφωνο (Ι)

Ι : Μη με κοιτάς άλλο όπως το γεράκι τη λεία του
Οδός Ιμμανουέλ Κάντ (II, V)

ΙΙ : Το ξέρω, τη νύχτα είναι πάντα εγγυημένη η αθωότητά μας

V : Ό,τι βλέπουμε δυναστείες οραμάτων, δίνη
Μεσσηνιακή Μάνη (I,VII)

I : Ο άνεμος σταμάτησε εκεί όλη τη νύχτα

VII : Μέσα στο εγκαταλειμμένο όνειρο : μουσική απ΄ τα παλιά

Το κουνάβι στο δόκανο (Τώρα ξέρει τι πρέπει να κάνει)
Φαντασμαγορία πτώσης (Δεν του μένει άλλη επιλογή)

Διάλογος κατοικιδίων ζώων (Και γλώσσα ικανή να σε ανεβαίνει έχω)
Έξω απ' τη φωλιά της αλεπούς (Καλά τα κατάφερα ως εδώ)
Ας στεφανώσουμε με θάρρος κι αυτή τη Νύχτα (Ξοδεύοντας απ΄ την αρχή δύναμη και χάρη)
Η χρησιμότητα των καφενείων (Κι ας μην έχω με το μέρος μου πια τον ουρανό)
Η δουλειά του ποιητή (Αλλά κι αν αύριο ξεραθούν όλα τα τοπία)
Η νυφίτσα στην πηγή (Κάνει πάλι να πιει)
Φθινόπωρο, με ίασπι (Έρχεται συνήθως ανεπαίσθητα)

από τις σελίδες Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης του Χρήστου Δημάκη.

 

Αμέσως μετά το δάγκωμα του σκορπιού (Σε πιάνει εκείνος ο πανικός ότι θα γίνεις κάποιος άλλος)

Το κουνάβι στο δόκανο (Τώρα ξέρει τι πρέπει να κάνει)

Ποίημα γενεθλίων (Φάνηκε η παλιά εξέδρα, ξύλο στο μάτι της θάλασσας)

Σελιδοδείκτης ερώτων (Το βλέπω, κρατάς όσο γίνεται πιο ψηλά αυτό το βράδυ)

Φαντασμαγορία της πτώσης (Δεν του μένει άλλη επιλογή)

Ίχνη στο χιόνι (Δεν τρέμει, δεν ονειρεύεται πως είναι τάξη)

Ξανά μες στο κρύο (Δεν ήξερα από πού ν΄ αρχίσω)

Η νυφίτσα στην πηγή (Κάνει πάλι να πιει)

Θα σε περιμένω στις κραυγές του λύκου (Το ποτάμι γέρασε και το περνούν οι δαίμονες)

Νοσταλγία φλάουτου στον κήπο με τις κερασιές (Το νόημα της νύχτας είναι τα μαλλιά σου)

Μετά τον έρωτα (Η νύχτα προσπαθούσε ν΄ αντέξει το βάρος της)

Τα καλλίτερα ποιήματα γράφονται το πρωΐ (Όταν το λεπίδι της νύχτας στάζει ακόμα αίμα εικόνων)

Καμένη βδομάδα (Το πρωί ήταν όλα χιονισμένα)

Αποκατάσταση (Με την αφή το θειάφι γίνεται χρυσάφι)

Τι μου είπε η σαύρα (Κοίτα αυτό το τοπίο, το ξανθό γένι των βράχων)

Κίτρινη θάλασσα (Καμία απόσταση, κανένα άσπρο πουλί)

 

 

Από το ανθολόγιο της ιστοσελίδας poetica.net.




Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από Β

Αρχική σελίδα KEIMENA