Αργοσβήνει το καλοκαίρι…

 

Αργοσβήνει το καλοκαίρι στην Αίγινα…

Κι η ζέστα του ήλιου

Συμπυκνώθη στη ρόγα του σταφυλιού,

στη γλύκα του σύκου,

στο χρώμα των φιστικιών,

μ όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου

και στα μάτια σου…

Τώρα που καταλάγιασε το πλάνταγμα της ζωής,

είναι σαν τη θάλασσα του Σεπτέμβρη,

μετά τα μελτέμια…

 

Αργοσβήνει το καλοκαίρι στην Αίγινα…

Φυλακίζω τον ήλιο μέσα στις γυάλες με το γλυκό,

στο βαρέλι με την αψάδα του μούστου.

Πιάνομαι στα χέρια σου κι απαγκιάζω.

 

Είναι βαρύς ο χειμώνας που έρχεται!

 

Κική Σαραντάκου