Στο φορμιχτή

του Σωτήρη Σκίπη (1881-1952)

 

Ω Φορμιχτή! Ω Καστάλιε

Κύκνε, που κυκλοδίωχτους

Ηλίους κι αμβροσίοδμους

Κόσμους εδημιούργησες

Με τ΄ άσματά σου,

 

Οι Κόρες οι Παρνάσσιες,

Του Ιονίου οι Νηρηΐδες,

Οι καλές Ζεφυρόποδες

Χάριτες, που κοιμούνταν

Ύπνον αιώνων,

 

Άκουσαν τη φωνή σου

Εσέ τη μεγαλόπρεπη

Και την επίκλησή σου

Εσέ τη ρυθμική

Και σαλευτήκαν.

 

Εσύ είσαι ο καθαρτής,

Ο ξαγνιστής εσύ είσαι,

Που ως υφαντής ανύφανες

Της Νέας μας Ελλάδας

Την αρμονία.-

 

Από τη συλλογή Κάλβεια μέτρα, Παρίσι 1909, σ. 23.