Negatio et in somnio

του Σωτήρη Σκίπη (1881-1952)

 

Ήρθες εψές στον ύπνο μου

και μού ψιθύρισες,

πως απ΄ τα ξένα, Μάνα μου,

εξαναγύρισες.

 

Τρέχω καλώς να σε δεχτώ

προς στο ακρογιάλι σου,

να γείρω όπως κι έναν καιρό

μες στην αγκάλη σου.

 

Μα βρίσκω ολέρμο το γιαλό,

έρμα τα κύματα,

και παίρνω το δρομί και πάω

όξω στα Μνήματα.

 

Ήρθες εψές στον ύπνο μου

και μού ψιθύρισες,

πως απ΄ τα ξένα, Μάνα μου,

δεν ξαναγύρισες.-

 

Από τη συλλογή Silentii dissolutio, Αθήνα 1903, σ. 22.