Ποσειδών

του Σωτήρη Σκίπη (1881-1952)

 

Ο Ποσειδών απ΄ το πανύψηλο Άρμα του

καλεί τους σκλάβους του άγρια κι οργισμένα·

όμως κανένας δεν ακούει, δεν έρχεται,

κι όλα γι΄ αυτόν προβάλλουνε σαν ξένα.

 

Χτυπάει γερά τον Πόντο με την Τρίαινα

και τα Στοιχειά της θάλασσας ξυπνάει,

τώρα τον ζώνουν άγριοι Ανεμοστρόβιλοι,

Φουρτούνες, Τρικυμίες κι όπου πατάει,

 

Κι όπου πηδάει και πάει τον περιζώνουνε

και το λαιμό του σφίγγουν σα Βραχνάδες,

κι αυτός μ΄ όση του μένει δύναμη

μέσα από τους Βοριάδες τους φονιάδες,

 

Αδράχνει την Κολώνα την Ταρτάρια

αλλόφρονος της Γης και την ταράζει,

– το Στύγιο το νερό και το Αχερούσιο

μες στο Γιαλό του Απανουκόσμου βγάζει.-

 

Από τη συλλογή Silentii dissolutio, Αθήνα 1903, σ. 58.