Σελίδες ποίησης

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΕΛΙΚΑΣ

 

Hyperlips

Ενα portfolio σοβαρό, τεράστιο, στην αρχή μας έδειχνε
με πνεύμα κομψό, νάζι ντελικάτο
και τα ιχνογραφημένα, κοραλλένια
(που αμέσως τράβαγαν το βλέμμα) ωραία χείλη
να μειδιούν.

Οχήματα παντός εδάφους και άλλες ουτοπίες ντιζαϊνάτες,
μα πιότερο βασίλευαν η ελαφριά κλίση του κεφαλιού στο πλάι,
η καθαρή εκφορά των λέξεων,
οι σιωπές (μικρές), τα μάτια που στα μάτια
σε κοιτούν.

Πάλι μιλήσαμε (άλλη φορά) για φόρμες, για δουλειές, για standards.
Είχα την αόριστη αίσθηση ματαίου
για την υπό διερεύνηση "επαγγελματική" συνεργασία,
μας ας έβρισκα ένα έρεισμα συγχρωτισμού, Θεέ μου,
μιαν αιτία

να 'ρχεται, να μιλά, τα πόδια να σταυρώνει,
κρατώντας (όπως σε μια κυρία αρμόζει) τα προσχήματα, να υποκρίνεται,
πάλι να μειδιά και στα πειράγματά μου αθώα
εκτείνοντας το ίδιο σπάνιο πάνω χείλος
να γελά.

Παράνομο ποιητικό υλικό
σε μυστικά, απ' τον εκτυπωτή του αφεντικού, αντίγραφα
στην τσάντα να της ή το παλτό να κρύβω
κι όνειρα για εκδρομές ένοχων αποδράσεων σε μέρη εξωτικά
να της πουλώ.

Οι ρόλοι βέβαια λίγο πολύ προσχεδιασμένοι
κι εμείς κομπάρσοι στης ζωής το σινεμά,
μα σίγουρα, να δεις, ξανά θα προβληθεί σε έκτακτη της καρδιάς μου προβολή
η δαντελένια, φλογερή μικρή ταινία, όμορφη απλά,
όμορφα απλή.

Μαρία.

Θεσσαλονίκη, 6/1/1998

 

Homepage

Just checking
how can I add a link
in users index, when
this simple Anna's page
appeared.

Never imagined that
a click on a homepage link
would drive on
such an elegant
art piece

professionally looking
with all the details ordered
made with care
only so dark in bitter
waiting

for what?

Να 'σαι καλά,
να συγκινείς τα καταφέρνεις.
Θα κάνεις και μια άσπρη
(για χάρη μου ίσως) ιστο-
σελίδα;

Θεσσαλονίκη, Αύγουστος 1998

 

Sultans of (an aerial) swing

Ομορφα ήτανε. Εισήλθανε πεζή
όπως η επιγραφή στην είσοδο
του ιστορικού χωριού προτρέπει
και ασχοληθήκανε βεβαίως με πολλά

και διάφορα πρωτοφανή ώς καταπληκτικά
με τη διδακτική παρέα των ωραίων νέων
της κατηγορίας που ο Σαμαράκης δίκαια
άτομα ειδικών ικανοτήτων ονομάζει.

Κι ανάμεσα σε ιππασίες εξαιρετικές,
σε καροτσάκια ιπτάμενα, σ' αρκούδες ορφανές,
σε νεραϊδένιες συννεφομορφές,
σε στράτες πέτρινες, σε εικόνων θύελλα,

βρήκε τον τρόπο, συντελέστηκε
η μαγική χημεία, η προαιώνιος. Ατίθαση,
ορμητική, με γέλιο, μ' όνειρα, με κίνηση,
αρμονία, καμπύλες και μεσημβρινούς,

ανάταση, φωτιές εσώψυχες, σιωπή.
Δύναμη φυσική, αδάμαστη, από την ίδια ύλη
που ανακυκλώνει το νερό, που δέντρα μεγαλώνει,
που ζευγαρώνει τ' άλογα και τις ματιές μας.

Τώρα ποιά σύναξη αστέρων, ποιό φεγγάρι,
ποιάς νύμφης διάλεγμα, ποιός καλός άνεμος
το άγγιγμά της, την κελαρυστή φωνή της,
τους γοφούς, τα στήθη, το πλατύ χαμόγελο

σ' απάντημα έφερε με τη δικιά του δίψα
για ωραία τρέλα, μετεωρισμό, ελευθερία,
αέναη περιπλάνηση, παιχνίδι, κατακτήσεις,
άγρια χαρά, επαφής βιώματα,

ε, αυτή 'ναι άλλη ιστορία, παράξενη,
γλυκιά, ανεξιχνίαστη, μυστηριώδης,
ως πάντα ορισμένο ήταν και είναι
έτσι αυτές οι ωραίες ιστορίες να είναι.

Νομίζω θα εξαντλήσουμε το δροσερό σενάριο
σεμνά, με προσοχή κι επίγνωση, όπως αρμόζει
στους γνωστικούς που ξέρουν το βιβλίο της ζωής
ότι μια φορά μόνο το διαβάζουμε...

Νυμφαίον Φλώρινας, 6/9/1998