Ένα πρώτο!

 

Ένα πρώτο! για χατήρι

της αγάπης μου ώς τον πάτο!

Και το δεύτερο ποτήρι,

το γεμάτο ρετσινάτο,

στην υγειά της! μια και κάτω!

 

Έτοιμος να το τριτώσω

και να ξεφαντώσω –ωστόσο

δεν το μαρτυρώ για ποια

θέλω βάρκα ν’ αρματώσω

με σαράντα δυο κουπιά

 

(Από τα Δεκάστιχα και βιλανέλες, 1933)

 

 

Επιστροφή