Όταν ο Ξενοφών παίζει μπάλα

 

 

Μου έγραψε τις προάλλες ένας φίλος των σελίδων, σε σχέση με κάτι που είχα γράψει για την επέλαση του ευπρεπισμού και της νεοκαθαρεύουσας στην αθλητική δημοσιογραφία· ο φίλος αυτός υποστηρίζει ότι το φαινόμενο δεν είναι νέο, ότι ο χώρος της αθλητικογραφίας έχει μακρά παράδοση καθαρευουσιανισμού και ότι εκφράσεις καθαρευουσιάνικες σαν το «προσέκρουσε στη δοκό» και «εισήλθε εντός της μεγάλης περιοχής» τις θυμάται από τότε που, πιτσιρικάς, άκουγε την Κυριακή τις αναμεταδόσεις των αγώνων στο τρανζιστοράκι, στη δεκαετία του 1970. Κι εγώ τις άκουγα, αλλά αν θυμάμαι καλά, στις δυο επόμενες δεκαετίες, του 1980 και του 1990, είχε αλλάξει η κατάσταση και μόνο ο Αλκέτας Παναγούλιας είχε μείνει να λέει «οι ποδοσφαιρισταί». Και, τέλος πάντων, ο σημερινός νεοκαθαρευουσιανισμός διαφέρει, αφού δεν εντοπίζεται τόσο στις καταλήξεις ή σε στερεότυπες εκφράσεις.

 

Φαίνεται πάντως ότι μετά από το ‘παίρνω’ και το ‘μπαίνω’, ένα άλλο ρήμα που θεωρήθηκε μπασκλασαρία και το έχουν προγράψει οι ευπρεπιστές είναι το φτάνω, παρ’ όλο που θα μπορούσαν, βρε αδερφέ, να το γράψουν φθάνω. Φαίνεται ότι αυτό δεν αρκεί –μερικοί νεοκαθαρευουσιάνοι αθλητικογράφοι θέλουν όλο το πακέτο.

 

Έτσι, διαβάζω στη χτεσινή Ελευθεροτυπία για τον προπονητή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ότι εκείνος αφικνείτο ως εκπληκτικός νικητής έχοντας σπάσει το μονοπώλιο Σέλτικ-Ρέιντζερς στη Σκωτία. Προσέξτε, αφικνείτο. Όχι έφτανε, έφθανε, κατέφθανε, αλλά… αφικνείτο, τύπος καθαρά της αρχαίας γλώσσας, που μόλις τον διάβασα χτύπησε καμπανάκι μέσα μου και είπα, Ξενοφώντας. (Πράγματι, το αφικνείτο εμφανίζεται στην αρχή-αρχή της Ανάβασης, λίγες αράδες παρακάτω από το Δαρείου και Παρυσάτιδος γίγνονται παίδες δύο).

 

Οπότε, το μόνο που μένει τώρα είναι να αναστηθεί κι ο δυικός αριθμός –κι αυτός κάπου εκεί στην αρχή της Ανάβασης βρίσκεται: εβούλετο τω παίδε αμφοτέρω παρείναι. Να, σε μια περιγραφή αγώνα, ωραία δεν θα πηγαίνει ότι ο επιθετικός τω αντιπάλω παίκτα αμφοτέρω τρίπλαρε και κάρφωσε τη μπάλα στα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Κερβέρογλου;

 

 

 



Επιστροφή στο Κοτσανολόγιο