Το σαμάρι του Ερρίκου Αυτιά ή η αβάσταχτη επιπολαιότητα των πρωτοκλασάτων δημοσιογράφων

Το παρακάτω σημείωμα μου το έστειλε ο Φίλος μου που Γράφει[1], ο οποίος αγανάκτησε με κάτι που διάβασε, με την προτροπή να γράψω κάτι για το θέμα. Όμως τα γράφει τόσο ωραία εκείνος, που θα ήταν κρίμα να σας το στερήσω κι έτσι το παραθέτω αυτούσιο σχεδόν. Εγώ από μεριάς μου να προσθέσω ότι δεν θα συμμεριστώ απόλυτα την κριτική του Φίλου μου προς τον κ. Κασιμάτη για έλλειμμα παιδείας, αλλά θα αναρωτηθώ: αν ο κ. Κασιμάτης (γνωστός επίσης ως Πανδώρα), μια από τις πρώτες πένες του Βήματος, δείχνει τόση βιασύνη (ή κακοπιστία) και βγάζει συμπεράσματα από ένα τυπογραφικό λάθος, τι απαιτήσεις μπορούμε να έχουμε από τους παρακατιανούς;

Αλλά αφήνω τον  Φίλο μου να τα πει καλύτερα ο ίδιος (δεν αλλάζω ούτε τις ελαφρώς μυστηριώδεις αναφορές του σε γλωσσικά θέματα που είχαμε συζητήσει μιαν άλλη και μια παράλλη φορά):

 

Παραθέτει λοιπόν ο Κασιμάτης στο «Βήμα» της Πέμπτης 23.10.2008 ένα δελτίο τύπου του ΥΜΘ, όπου αναφέρεται ο ισπανός γλύπτης Ε.Οrejoundo, και για τον οποίον, λέει, δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στο Διαδίκτυο, υπονοώντας προφανώς ότι δεν τον ξέρει ούτε η μητέρα του και κατά συνέπεια ένα έργο του που έλαβε ως δώρο ο υπουργός είναι άνευ ουσίας, άνευ σημασίας για να βγαίνει δελτίο τύπου, και από κει και πέρα, μπορεί κανείς να δώσει ό,τι πολιτικές προεκτάσεις θέλει. Μάλιστα, θεωρεί πως το δελτίο τύπου με τον παγκοσμίως άγνωστο γλύπτη συμπυκνώνει «όλη τη μιζέρια της εθνικοφροσύνης σε μια ολιγόλογη ανακοίνωση». Είναι όμως έτσι;

Πράγματι, Orejoundo δεν υπάρχει. Όποιος όμως παρακολουθεί Τσάμπιονς Ληγκ, χωρίς να ξέρει τη γλώσσα, δεν θα βρει κανέναν ισπανόφωνο ποδοσφαιριστή σε –oundo (ενώ αντίθετα θα βρει σε –ondo), ούτε θα βρει την αλληλουχία γραμμάτων oun. Γενικότερα, όποιος έχει εντελώς επιφανειακή σχέση με τη γλώσσα, σε επίπεδο να έχει ξεφυλλίσει μία και μοναδική φορά μία και μοναδική ισπανική εφημερίδα που έπεσε στα χέρια του, καταλαβαίνει με την πρώτη ματιά ότι αυτό το Orejoundo δεν είναι ισπανικά, ακριβώς όπως τα δυσώνυμα portiero και diminuento που λέγαμε μιαν άλλη φορά, δεν είναι ούτε ισπανικά, ούτε ιταλικά.

Μια από τις πενήντα πρώτες λέξεις που μαθαίνει κανείς στα ισπανικά είναι oreja. Και να μην ξέρει κανείς λέξη ισπανικά και να ξέρει τις αντίστοιχες πενήντα πρώτες λέξεις στα γαλλικά ή στα ιταλικά, μπορεί να μαντέψει ότι τα oreja, oreille και orecchio αναφέρονται στο ίδιο μέρος του σώματος.

Αν κάποιος φτάσει στη δευτέρα προκαταρκτική των ισπανικών, ή ψάξει σε κανένα λεξικό, θα μάθει ότι η κατάληξη –udo, –uda (από το λατινικό –utus, λέει η RAE), σε επίθετα που προέρχονται από ουσιαστικά, σημαίνει αφθονία ή μεγάλο μέγεθος του ουσιαστικού της ρίζας, π.χ. barba – γένι, γενειάδα, barbudo – γενειοφόρος.

Αν τα βάλει κανείς στη σειρά, θα βρει ότι περί ο ου ο λόγος είναι ο Enrique Orejudo, ο εστί μεθερμηνευόμενον Ερρίκος Αυτιάς ή Αυτάρας ή Αυτούκλας. Γι’ αυτόν, φυσικά και υπάρχουν αναφορές στο διαδίκτυο, και μάλιστα ευάριθμες (sic)[2].

Απαράδεκτο το ΥΜΘ που έβγαλε δελτίο τύπου με το όνομα (και την ημερομηνία) λάθος. Όμως, αυτό δικαιολογεί τον καλό δημοσιογράφο να αφήσει υπονοούμενα ότι τάχα ο γλύπτης είναι άσημος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

Ο κύριος Κασιμάτης δηλαδή έψαξε τη Βίβιαν Λη ως Vivian Lee, δεν βρήκε ούτε μία αναφορά στο διαδίκτυο για τη μέγιστη (και εκθαμβωτικά όμορφη) ηθοποιό, σύζυγο του Lorens Olivie, που λέγαμε μια παράλλη φορά, και βρήκε αφορμή για να πει τα δικά του – τα οποία μπορεί να είναι σωστά, όμως η Vivien Leigh δεν φταίει σε τίποτα.

Πάλι το σαμάρι την πλήρωσε.-

 



[1] Όσοι παρακολουθούν τις σελίδες μου με τα γλωσσικά, θα έχουν ίσως προσέξει συχνές κάποιες στον Φίλο μου που Διαβάζει. Δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο (έχω κι άλλους φίλους)· άλλωστε τώρα, εκείνος βρίσκεται πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στο δέλτα του ποταμού Μεκόγκ (δεν κάνω πλάκα, όμως θα επιστρέψει σύντομα).

[2] Εδώ ο Φίλος γίνεται προβοκάτορας, μια και χρησιμοποιεί μια λέξη που την έχω χαρακτηρίσει ξορκισμένη. Διότι, τη σήμερον ημέρα αν χρησιμοποιήσεις τη λέξη ‘ευάριθμος’, για να συνεννοηθείς σωστά πρέπει όχι μόνο να ξέρεις τι σημαίνει, αλλά και να ξέρεις ότι κι ο συνομιλητής σου ξέρει τι σημαίνει, κι εκείνος να ξέρει ότι ξέρεις ότι το ξέρει. Εν πάση περιπτώσει, οι αναφορές στον Ορεχούδο είναι ευάριθμες με τη «σωστή» σημασία της λέξης, δηλαδή σχετικά λίγες. Πάντως, έχει και δική του εταιρεία αλλά και δικόν του ιστότοπο, www.orejudo.com, όπου μπορείτε να δείτε τον γλύπτη επί το έργο.

 




Επιστροφή στις Γλωσσικές Ακρότητες