Όχι τόση αποτελεσματικότητα, αδέρφια!

 

Διαβάζω στην Αυγή (5.10.2008) άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Στίγκλιτς για την οικονομική κρίση. Το άρθρο έχει κάμποσους οικονομικούς όρους και η μεταφράστρια αναγκάστηκε να ζητήσει τα φώτα οικονομολόγου για την απόδοση κάποιων όρων και πολύ καλά κάνει και τον ευχαριστεί στο τέλος του άρθρου. Δεν παίρνω όρκο ότι αποδόθηκαν σωστά όλοι οι οικονομικοί όροι, αλλά την προσοχή μου την τραβάει ένα μαργαριταράκι που δεν ανήκει στην οικονομική ορολογία.

 

Λοιπόν σε ένα σημείο το κείμενο λέει ότι: Η κυβέρνηση πληρώνει αποτελεσματικά το 50% των τόκων των στεγαστικών δανείων και του φόρου ακίνητης περιουσίας για τους Αμερικανούς με ανώτερα εισοδήματα, όμως δεν κάνει τίποτα για τους φτωχούς.

 

Αυτό το «αποτελεσματικά» είναι ολοφάνερο λάθος. Προφανώς, η κυβέρνηση πληρώνει «κατ’ ουσίαν», ουσιαστικά, στην πράξη τους μισούς τόκους των πλουσίων. Δεν έχει θεσπίσει βέβαια νόμο που να λέει ότι απαλλάσσονται οι πλούσιοι από τους μισούς τόκους, αλλά έχει πάρει άλλα μέτρα που εμμέσως οδηγούν σ’ αυτό το αποτέλεσμα. Και εξίσου προφανώς, το πρωτότυπο είχε effectively. Και αυτό το effective έχει κάμποσες σημασίες, αλλά τώρα τελευταία με τη μανατζέρικη λαίλαπα που μας έχει πάρει και μας έχει σηκώσει φαίνεται πως μόνο η σημασία «αποτελεσματικός» είναι νόμιμη, οι άλλες απαγορευτήκαν.

 

Πηγαίνουμε στον Γκάρντιαν και βρίσκουμε το πρωτότυπο, το οποίο, όπως υποψιαζομασταν, λέει:

The government effectively pays 50% of the mortgage interest and real estate taxes for upper-income Americans, yet does nothing for the poor.

 

Ηθικό δίδαγμα; Όχι τόση αποτελεσματικότητα, αδέρφια! Το effective μπορεί να σημαίνει κι άλλα πράγματα πέρα από αποτελεσματικός!



Επιστροφή στο Κομπολόι του Δραγουμάνου



© 2008 Νίκος Σαραντάκος