Λερναία Καλλίστη

 

Με την Καλλίστη τέως Δελαγραμμάτικα του Πρώτου Θέματος, έχω ασχοληθεί κι άλλη φορά από τις σελίδες μου, καθώς κι από το φόρουμ Λεξιλογία. Μάλιστα, στο φόρουμ είχαμε εκφράσει την απογοήτευσή μας γιατί στα τελευταία κείμενά της δεν αναφερόταν παρά ακροθιγώς σε γλωσσικά θέματα, προτιμώντας να διοχετεύει αλλού τον προκλητικά καθαρευουσιάνικο και γιαλαντζί πολυτονιάτικο σουσουδισμό της.

 

 Στο τελευταίο τεύχος (26.10.2008) όμως της εφημερίδας, η Καλλίστη επανέρχεται στα γλωσσικά. Στην αρχή, νομίζεις πως το κείμενο θα εξαντληθεί σε διαμαρτυρίες καταναλωτικής υφής, αφού ξεκινάει δηλώνοντας πόσο την εκνευρίζουν τα εισαγόμενα προϊόντα επειδή «στις οδηγίες χρήσης τούς έχουν προνοήσει για τον Παπουανό, Καζακστανό ή Σουαχιλιώτη αγοραστή αλλά ο Έλλην υποχρεούται να γνωρίζει αγγλικά». (Παρεμπιπτόντως, να προσεχτεί ο τόνος στο ‘τους’, αλάνθαστο σημάδι ότι οι τόνοι και τα πνεύματα μπήκαν από μηχανάκι). Όμως η συνέχεια αποζημιώνει τους υπομονετικούς. Λέει η Καλλίστη προς τον αναγνώστη της:

 

            Αν ήδη σε κατέλαβε «σύμπλεγμα βαλκανικού επαρχιωτισμού», μάθε πως η γνωστή εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών Apple δημιούργησε το Hellenic quest (πρόσεξε, hellenic, όχι greek), το πρώτο πρόγραμμα εκμάθησης της ελληνικής για αγγλόφωνους και ισπανόφωνους, διότι, σύμφωνα με τον εκπρόσωπό της John Scally «η κοινωνία χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει να αναπτύξει τη δημιουργικότητά της..»

 

            Σωστά το καταλάβατε, για το Λερναίο κείμενο πρόκειται! Και συνεχίζει αδυσώπητα η Καλλίστη το πλασάρισμα του μύθου, γράφοντας για τον Μπιλ Γκέιτς που δήθεν δήλωσε ότι η μελλοντική γλώσσα των εξελιγμένων υπολογιστών θα είναι η αρχαία ελληνική (στο λογισμικό, αναγνώστη, όχι στο YouTube, προσθέτει η Καλλίστη) διότι μόνο αυτή έχει την ποικιλία των δομών που είναι αναγκαία για την τροφοδότηση της σκέψης των υπολογιστών.

 

Για την ανασκευή του μύθου, έχω γράψει αρκετά (συγκεντρωτικά, εδώ), επομένως δεν έχει νόημα να τα επαναλάβω. Πάντως, ένα νέο στοιχείο που προσθέτει η Καλλίστη, είναι ότι παραθέτει και την πηγή απ’ όπου άντλησε (;) το παραμύθι: πρόκειται για ένα τεύχος (του 1999!) του ενημερωτικού δελτίου της Εταιρείας Επιστημόνων Πληροφορικής και Υπολογιστών (ΕΠΥ). Τον πρώτο καιρό διάδοσης του μύθου (σύμφωνα με την καταγραφή μου, το Λερναίο κείμενο άρχισε να διαδίδεται περί το 1998) υπήρχαν πράγματι και μερικά σοβαρά έντυπα του χώρου των μηχανικών που τον αναδημοσίεψαν άκριτα –ακόμα και το ενημερωτικό δελτίο του ΤΕΕ την πάτησε, στις αρχές του 2000.

 

Εντύπωση βέβαια προκαλεί, αν η παράθεση της Καλλίστης είναι αληθινή, ότι τόσοι επιστήμονες πληροφορικής δεν είχαν πάρει είδηση, το 1999 έστω, ότι ο δήθεν εκπρόσωπος της Apple, ο John Scally, πρώτον γράφεται Sculley και δεύτερον ότι είχε αποχωρήσει από την εταιρεία, όπου ήταν βέβαια διευθύνων σύμβουλος και όχι… εκπρόσωπος, από το 1993, έξι χρόνια πριν το δημοσιέψουν (αν το δημοσίεψαν) το 1999 και εκτεθούν έτσι ανεπανόρθωτα.

 

Κατά τα άλλα, το ότι προστέθηκε και η Καλλίστη στη μακρά χορεία των πλασιέδων του αρχετυπικού μύθου του ελληνικού Διαδικτύου, δεν είναι περίεργο· το περίεργο είναι πώς άργησε τόσο. Αφού πλασάρει τα λερναία παραμύθια, η Καλλίστη βρομίζει και τον Ελύτη συσχετίζοντάς τον με τις παπαρδέλες που μόλις παρέθεσε, ρίχνει και εθιμικά κάποια σκάγια στον Γιάννη τον Χάρη και κλείνει δηλώνοντας περήφανα ότι μιλάει «ανωτάτη χιπχοπική, πρεζακική, καλιαρντά και ποδανά». Φαντάζομαι πως με αυτά τα προσόντα, αν ποτέ δημιουργήσει το υπουργείο παιδείας Υπηρεσία Διακωμώδησης της Γλώσσας (για να παραφράσω τον ροϊδικό Ασμοδαίο) θα έχουμε μια πρώτης τάξεως υποψηφιότητα για τη στελέχωσή της. Ας την έχει υπόψη του ο ετυμόλογος υπουργός μας.

 

 

 

 



'Αλλα κείμενα περί Hellenic quest
Αρχική σελίδα του Νίκου Σαραντάκου



© 2008 Νίκος Σαραντάκος
sarant@pt.lu