Τα παλαιόπαιδα, τα ατίθασα…

Θα με πείτε υπερβολικόν, αλλά εμένα μ’ ενόχλησε. Σε άρθρο στη Ελευθεροτυπία (στις 18.2.2009) για τον νέο πρόεδρο της ΕΠΟ, ο Αλέξης Σπυρόπουλος επαινεί τον νέο πρόεδρο επειδή στάθηκε στο ύψος του μπροστά “στις παλαιές καραβάνες του παραγοντισμού”. Φυσικά, μ’ ενοχλεί το ευπρεπισμένο παλαιές.

Λεπτομέρεια; Ίσως. Όμως, φίλτατε Αλέξη, τις στερεότυπες και τις παροιμιακές εκφράσεις τις σεβόμαστε. Δεν τις μεταφράζουμε (εξίσου άστοχο θα ήταν π.χ. Δρόμος Σοφοκλή για την Οδό Σοφοκλέους), κι αν τις μεταφράσουμε, που γίνεται καμιά φορά για χαριτολογία (π.χ. “στα παλαιότερα των υποδημάτων του” αντί “στα παλιά του τα παπούτσια”) τις μεταφράζουμε ολόκληρες. Αλλιώς, οι παλαιές καραβάνες ή θυμίζουν σμόκιν με σαγιονάρες ή με κάνουν να σκεφτώ ότι ο συντάκτης κυριολεκτεί, δηλ. ότι ο πρόεδρος της ΕΠΟ είχε απέναντί του πραγματικές καραβάνες, προπολεμικές.

  

Επιστροφή στο Κοτσανολόγιο

 



© 2009 Νίκος Σαραντάκος