Η ζάχαρη του κυρίου Σούκρε

 

Εκλεκτός επισκέπτης των σελίδων μου, μου έστειλε πριν από λίγο καιρό, περί τις 20 Αυγούστου 2005,

το ακόλουθο εξαιρετικό μαργαριτάρι που μάλιστα προέρχεται από σοβαρό θα λέγαμε έντυπο.

Μια και έχει, όπως κι ο ίδιος λέει, την ομορφιά του κλασικού, δεν πειράζει που το βάζω κάπως

σιτεμένο, μετά πάροδο διμήνου.

 

Τον αφήνω να τα πει ο ίδιος:

 

Αφού κάνεις συλλογή από μεταφραστικά λάθη, σου στέλνω ένα φρέσκο,

από προχτεσινή εφημερίδα - που έχει όμως την ομορφιά του
κλασσικού: Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και στο ένθετο της
Monde diplomatique, σελ. 24, μπορούμε να διαβάσουμε: "[ο πρόεδρος του Εκουαδόρ
σκόπευε] να αντικαταστήσει το εθνικό νόμισμα, τη ζάχαρη , με
το αμερικανικό δολάριο".


Τι έχει συμβεί; Μήπως οι δύστυχοι εκουαδοριανοί ζούσαν σε
κάποιο στάδιο προνομισματικής οικονομίας και χρησιμοποιούσαν στις ανταλλαγές
τους κόκκους ζάχαρης, όπως άλλοι χρησιμοποιούσαν κάποτε το αλάτι; Μπα...
Απλώς είχαν την ατυχή ιδέα να ονομάσουν το εθνικό τους νόμισμα "σούκρε" - που
γράφεται όπως η γαλλική λέξη για τη ζάχαρη (sucre).

 

Σπεύδω να προσθέσω ότι το εκουαδοριανό σούκρε ουδεμία σχέση έχει με τη ζάχαρη, πέρα από

την ορθογραφική ομοιότητα. Είναι το επώνυμο του στρατηγού Χουάν Αντόνιο Σούκρε (Sucre), ήρωα

του απελευθερωτικού αγώνα των λαών της Νότιας Αμερικής. Όσοι ήταν δυνατοί στη γεωγραφία

στο σχολείο, θα θυμούνται ίσως ότι Σούκρε επίσης είναι και η μία από τις δύο πρωτεύουσες της

Βολιβίας. Και αυτή προς τιμήν του χενεράλ Σούκρε ονομάστηκε έτσι.

 

Αναρωτιέμαι πάντως· καλά, δεν ξέρεις απέξω όλα τα νομίσματα του κόσμου, θεμιτό. Μεταφράζεις από τα

γαλλικά και βλέπεις το ακόλουθο απόσπασμα (βρήκα το πρωτότυπο, διότι ουδέν κρυπτόν υπό το γκουγκλ):

 

Par centaines de milliers, ils manifestent contre le projet du président

Jamil Mahuad de remplacer la monnaie nationale, le sucre, par le dollar américain.

 

Και καλά, sucre εκ πρώτης όψεως σημαίνει "ζάχαρη" –αλλά απορώ με τον συνάδελφο που το διέπραξε

και με τον εκδότη που το ανέχτηκε. Διότι, λέω, δεν σου μπαίνει κανένας ψύλλος έστω και

μικρός στ' αυτιά, ότι ρε παιδιά κάτι παράξενο συμβαίνει εδώ, ότι δεν μπορεί να έχουν για νόμισμα τη

ζάχαρη; Διάολε, στην εποχή μας που έχει γίνει η θάλασσα γιαούρτι και με ένα κλικ του ποντικιού
βρίσκεις της παναγιάς τα μάτια, δεν είναι και ηράκλειο κατόρθωμα να βρεις πώς λέγεται το νόμισμα της χώρας

για την οποία μεταφράζεις κοτζάμ άρθρο!

 

Κι έτσι τά' κανε μούσκεμα ο συνάδελφος –ζαχαρωμένα μάλιστα…

 

 

 

 

 

 

Επιστροφή στο Κομπολόι του Δραγουμάνου


Γράψτε μου / Mail me