Πιες, παράφραση του ποιήματος του Λ. Πορφύρα από τον Άχθο Αρούρη

 

Πιες στου Γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το ρακί σου

ξεχνώντας την κακομοιριά την πείνα και τη φτώχεια.

Πιέτο μα θα σου πάρουνε φτωχέ και το βρακί σου

και θα ξεμπλέξεις άσχημα απ’ του κάπελα τα βρόχια.

 

Πιέτο η καρδιά σου αξένοιαστη τόσο πολύ να γίνει

ώστε κορόιδο να πιαστείς απ’ το μαυραγορίτη.

Κι αν έρθουν φίλοι κέρνα τους, μαζί σου ας πιουν κι εκείνοι

Μ’ αν έβγεις σώος και αβλαβής… να μου τρυπάς τη μύτη

Μυτιλήνη, 1942

             

 

Το ποίημα του Πορφύρα έχει τίτλο «Φωνές της θάλασσας»:

 

  ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

 

Πιε στου γιαλού τη σκοτεινή ταβέρνα το κρασί σου,

σε μι' άκρη, τώρα π' άρχισαν ξανά τα πρωτοβρόχια,

πιες το με ναύτες και σκυφτούς ψαράδες αντικρύ σου,

μ' ανθρώπους που βασάνισε κι η θάλασσα κι η φτώχεια.

 

Πιες το, η ψυχή σου αξένοιαστη τόσο πολύ να γίνει

που αν έρθ' η μοίρα σου η κακιά, να της χαμογελάσεις,

καημοί καινούργιοι αν έρθουνε, μαζί σου ας πιουν κι εκείνοι,

κι αν έρθει ο Χάρος, ήσυχα κι αυτόν να τον κεράσεις.

 

Επιστροφή στις παρωδίες του Άχθου Αρούρη