Οι στασιαστές, παράφραση του «Εξαγνισμού» του Βάρναλη

 

Το ποίημα αυτό, παράφραση του «Εξαγνισμού» του Βάρναλη, το έγραψε ο Άχθος Αρούρης στις αρχές του 1946 έγκλειστος στο στρατόπεδο για «στάση» μαζί με δεκάδες άλλους επιφανείς Εαμίτες της Μυτιλήνης. Το ποίημα «Εξαγνισμός» δεν συμπεριλήφθηκε σε καμιά μεταγενέστερη συλλογή ποιημάτων του Βάρναλη, με αποτέλεσμα σήμερα να έχει ξεχαστεί, όμως τότε ήταν γνωστό. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

 

 

                                                    ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ

 

Άσειστα ολόγυρα τειχιά

κι εμείς τα εαμικά στοιχειά

κλεισμένοι μέσα στο κελλί

– κατηγορούμενοι  για στάση –

προσμένουμε με υπομονή

πότε ένας φίλος θα φανεί

«Ρίζο» κρυφά κι «Εμπρός» να μπάσει

δελτίο να μπάσει στο κελλί.

 

Κανείς δεν έλειπε από μας,

ήταν ο Γώγος, ο Γιοσμάς,

ο Δάσκαλος (καρδιά χρυσή),

γιατροί, παπάδες, δικηγόροι

(«φονιάδες» και «στασιαστές»),

που μας μαντρώσαν  με το ζόρι

για να ησυχάσει το νησί.

 

Όξω μας ήταν οι καλοί,

εμπόροι με παρά πολύ,

δοσίλογοι, μαυραγορίτες,

οι εθνικόφρονες αστοί

– τσιράκια  του καταχτητή –

οι Γιούπηδες κι οι ΕΔΕΛίτες,

 

 

 

1: Τότε Γραμματέας περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ

2: Τότε γραμματέας Επιτροπής Πόλης του ΚΚΕ

3: Ο Αποστόλου, μετέπειτα δήμαρχος Μυτιλήνης

4: Παρατσούκλι των νεαρών αντιδραστικών, γιατί τραγουδούσαν το αγγλικό τραγούδι «Γιούπι για» (πριν ακόμα παραφρασθεί στο γνωστό «τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά»).

5: Μέλη της ΕΔΕΛ – οργάνωσης  των Δεξιών (Εθνική Δημοκρατική Ένωσις Λέσβου)

 

Επιστροφή στις παρωδίες του Άχθου Αρούρη