ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

                        ΝΕΡΟΠΟΙΗΣΗ

                                                Από τα «Μουλκέικα ασιχτίρια»

 

Ω εσύ σαν αραχνόφωτη στρογγυλεμένη μούρη

που νείρεσαι σε νούφαρα πρασινισμένω υδάτω

σαν κολυμπάς ανάσκελα πανώριο κελεπούρι,

νάδιν’ ο Θιός αγκαλιαστά να πιαίναμε στον πάτο!

 

Και γω λαχτάρηξα, Καλή, τις ηδονές του Πάτου,

τρογύρα, νεροσκούληκα, βατράχια και καβούρια

και πα σε λάσπη μαλακιά του συχαμένου υδάτου

κι οι δυο σφιχτοπερίπλοκοι σαν του σκυλιού τσιμούρια.

 

Οργές πεντέξι απτά νερά μες σε γαλήνια βάθια

-τρύπια καλάμια ν’ αναπνέμε αμ’ τον αφρό,

ώσπου ηδονοπερίχυτοι, στον ύφαλο χορό

να χάσουμε τ’ αβγά και τα καλάθια

 

κει κάτω –στον πάτο, πανεώριω υδάτω

ζευγάρι βαρβάτο– θερμότη γιομάτο.

 

                                    ΝΙΚΟΣ

(Από την ανέγδοτη συλλοή μου «Σακατεμένα ηδονοπαρσίματα» που θα εγδοθεί άμα με πάρει κοντά του ο πολυέσπλαχνος –Αμήν).

 

Δημοσιεύτηκε στο φ. 80, 30.6.1933. Την ίδια εποχή δημοσιεύτηκαν στην Παπαρούνα αρκετά ποιήματα από την ανύπαρκτη ‘συλλοή’ «Μουλκέικα ασιχτίρια» (ή αποσπόρια).

 

 

 

Επιστροφή στα ποιήματα από τον Τρίβολο