Στου Παράδεισου την πόρτα

 

'Αη Πέτρο βγάλ' το καντινάτσο
τράβα την πόρτα στα καρούλια
κι άνοιχ' τη διάπλατη να μπω.
Συχωροχάρτια φέρνω μάτσο
για φαγωμένα μεροδούλια.
Κι ό,τι σημάδι μου θαμπό,
το καθαρίσαν οι παπάδες
με λειτουργιές και με λαμπάδες.

 

Κι αν έκανα σα νέος τρέλλες
–δεν είμαστε όλοι μας Χριστοί–

κι αν παραγλέντησα με νιες…
Για ρώτησε πόσες κοπέλες
που τσ' είχα "μεταχειριστεί"
τις βόλεψα με προξενιές
δίνοντας προίκα μετρητή
σ' αυτές και στον προξενητή.

 

Έκανα κάμποσα καλά

(αν και δε θέλω να καυκιέμαι)
στη ζήση μου την περασμένη
και τώρα πού' ρθα δω ψηλά
με γέλιο καλωσόρισέ με
μες στην Εδέμ που με προσμένει
Αη Πέτρο, βγαλ' το καντινάτσο
στο πλάι του Χριστού να κάτσω.

 

Σ.

 

Δημοσιεύτηκε στο τ. 79 (23.6.1933) του Τρίβολου. Βαρναλικού ύφους, αλλά όχι ‘παραποίηση’, από τα καλύτερα που δημοσίεψε ο Α.Α. στον Τρίβολο. Το αναδημοσιεύει ο Δημ. Σαραντάκος στον «Άγνωστο ποιητή» με ελαφρώς διαφορετικό τίτλο (Ο εργοστασιάρχης στον Παράδεισο) και κάποιες μικροδιαφορές στους στίχους, μάλλον προς το καλύτερο.

 

 

 

Επιστροφή στα ποιήματα από τον Τρίβολο